Veda Etmiyorum,üç kadın karakter üzerinden Güney Kore tarihinin en karanlık zamanlarını,korkunç bir tarihi trajediyi gözler önüne seriyor.Yarım bırakacağımı düşünerek ilerledim fakat kopukluklara,beyin yakan sonuna rağmen uzun zamandır okuduğum en iyi eserlerden biri olduğunu ve inceleme yazmak için kelimelerimi yetersiz bulduğumu itiraf etmeliyim.Yazarken ağlamaktan hastalandığını sonraları öğrendiğim Han Kang,herkesin empati kurabileceği, bireysel ve kolektif acılarından izler bulabileceği bir hikâye yaratmış.Yazarın betimlemeleri o kadar canlı ki roman boyunca sessizce ve durmadan yağan karda kirpiklerimin buz tuttuğuna,ayaklarımın ıslandığına,bir bebek cesedini ardımda bıraktığıma,gömdüğüm ölü kuşların canlanıp tepemde uçuştuğuna yemin edebilirim.
Henüz okumadıysanız Jeju adasının dondurucu soğuğuna karşı kalın giyinin,mendillerinizi hazırlayın ve sonunda kim ölü kim diri ayırt edebilirseniz bana da yazın.Çok çok soğuk ve ürpertici.
·
121 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.