Veda Etmiyorum
Han KangYazar:
Han Kang
Çevirmen:
S. Göksel Türközü
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 29 dk.
Sayfa Sayısı:
264
Basım Tarihi:
Haziran 2024
İlk Yayın Tarihi:
9 Eylül 2021
Yayınevi:
April Yayıncılık
Orijinal Adı:
작별하지 않는다
Orijinal Dil:
Korece
Orijinal Ülke:
Güney Kore
ISBN:
9786259864358
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Gözlerimi kapatıyorum1000Kitap
Puan vermedi·264 syf.··
Beğendi
·2024 16. kitabı
·9 günde okudu
·Okunma: 02 Kasım 2024 10:32
İnson, belgeselci. Gözlemci yani. Dışını izler gibi yaşarken kamerasını kendi içine ve ailesine çevirdiğinde, Uzakdoğu edebiyatının soft cümleleri ile ruhunuzu kıl testereyle ikiye bölerken hiç acı duymadığınız bu roman çıkmış ortaya.
Jeju Adası'nda, ahşap işleriyle ilgilendiği bir atölyesi var. Orada çalıştığı sırada elektrikli ağaç testeresine iki parmağını kaptırdığında başlıyor ikinci bölüm olan İP.
ilk otuz sayfayı okuduktan sonra yemek vaktinin yaklaşması üzerine kaldığım sayfanın ucunu kıvırıp kitabı kapattım ve mutfağa geçtim. Yemeğin yanına patates püresi hazırlamak için kullandığım bıçaklı alet, aynı İnson'un başına geldiği gibi tamamen kendi dikkatsizliğim sonucu baş parmağımın elimle birleştiği, avucumun üst kısmındaki yumuşak alanın derisini parçalayıverdi. Elektrikli testereyle kıyaslanamasa da keskin kavisli bıçak, dönüş hızından sebep olsa gerek, kaşla göz arası nasıl da o kadar derine saplanabildi anlayamadım.
Kaza dedikleri işte bu.
Anlık...
Bıçağı oradan çıkarır çıkarmaz o derin yarıktan avucumun içine kan dolmaya başladı. Oradan minik bir parça kopmuştu ve iki yaka birbiriyle birleşmiyordu. Bir anda gözlerim karardı - kan tutması bu olsa gerek - ama bayılmadım. Hemen elimi soğuk suyun altına tuttum ve kanı durdurmayı başardım. Sonrası bilindik birtakım müdahaleler.
Yeniden kitabın başına döndüğümde İnson kadar olmasa da benim de birazcık canım yanıyordu. Sonraki sayfaları ve İnson'un hastanede çektiği acıyı iç gıcıklayıcı bir hisle okudum. Elim hâlâ iyileşmiş değil ama kitap bitti.
İnson da hastaneye çağırdığı arkadaşına olayı aynı benim size anlattığım gibi anlattı. Elini uzatarak yerine dikilen işaret ve orta parmağını gösterirken çok soğukkanlıydı.
Başta sadece derin bir kesik olduğunu sanmış ama iş eldivenini çıkardığında parmaklarının
VEDA ETMİYORUM-HAN KANG,263 sayfa
Vejetaryen,Beyaz Kitap,Çocuk Geliyor’un yazarı Han Kang’dan yine hüzünlü,yine ödüllere doymayan bir roman daha :
Veda Etmiyorum…Her kitabı ödül alan ve hepsi birbirinden güzel dört kitabını da okuyup bitirdiğim Güney Kore’li yazar bu sefer acılarla yoğrulmuş,yaşanmış,gerçek bir olayı konu ediniyor romanında.Jeju Ayaklanması veya Jeju Katliamı.
Jeju Ayaklanması (veya Jeju Katliamı) 3 Nisan 1948'de, Güney Kore tarafından Kore Yarımadası'nda bulunan Jeju adasında 14 bin ila 60 bin kişinin toplu olarak idam edilmesiyle veya çatışmalar sırasında öldürülmesiyle sonuçlanan komünist bir ayaklanmadır.
Jeju ayaklanması ve bastırılması aşırı şiddetiyle dikkat çekmiştir; 14.000 ila 30.000 kişi (Jeju nüfusunun %10'u) ölmüş ve 40.000 kişi Japonya'ya kaçmıştır ; bazı tahminlere göre sivil ölüm sayısı 80.000'e ulaşmıştır.Her iki tarafça da vahşetler ve savaş suçları işlenmiştir; ancak tarihçiler, Güney Kore hükümetinin protestocuları ve isyancıları bastırmak için kullandığı yöntemlerin özellikle acımasız olduğunu, hükümet yanlısı güçlerin sivillere karşı uyguladığı şiddetin insanlık tarihinin en acımasız yöntemlerinin uygulandığını belirtmişlerdir.
“O kış bu adada otuz bin kişinin ertesi yaz ise karada iki yüz bin kişinin katledilmesi tesadüfler zinciri değil. Bu adada yaşayan üç yüz bin insanın tamamını öldürmek gerekse bile komünistleşmenin engellenmesi için verilen,Amerikan Ordu Komutanlı’nın emri vardı,bu emri gerçekleştirmeye hevesli kin dolu aşırı sağcı Kuzeyli gençler haftalık eğitimin ardından polis ve asker üniforması giyerek adaya geldiler, sahil kapatıldı, basın kontrol edildi, yeni doğmuş bir bebeğin kafasına silah doğrultmanın çılgınlığına izin verildi ve hatta bu davranış ödüllendirildi, bu şekilde ölen on yaş altı bin beş yüz
Birinden hesap sormanız için yakasına yapışmanız gerektiğini düşünürsünüz. Hakkınızı ancak bu şekilde alabileceğinize inandırıldığınızdan belki de. Ama bu çoğunlukla işe yaramaz. Koca bir yorgunluk kalır geriye.
Başka bir yolu daha olabilir hesaplaşmanın: yazmak.
Kanarken kanatabilirsiniz çünkü. Aynı şiddetle olmasa da sarsabilirsiniz.
Han Kang yine hesaplaşıyor. Sapkınlıklardan, kendi geçmişinden, Gwangju’dan sonra bu sefer Jeju’yla. Bir arkadaşlığı 3 Nisan 1948’e götürüyor. Kuşaklar atlıyor, bugünün acısının siyah köklerini yıllar öncesinden topluyor.
Parçalı, dağınık bir kitap Veda Etmiyorum. Sebebi bugün bile yerlerine oturmamış taşlar. Okudukça ve bilhassa sona geldiğinizde anlıyorsunuz.
.
Han Kang yine şaşırtmıyor beni. Çekmediğim bir acıya ortak ediyor.
.
Göksel Türközü çevirisi, Tahir Berk Yılmaz kapak tasarımıyla ~
300. KİTABIM SEN OLMALIYDIN
Okul döneminde başlamıştım ama yoğunluktan bir iki sayfa okuyup bırakıyordum. Böylece bağlamdan da koptum ve kitabın bana göre olmadığı izlenimine kapıldım. Hatta araya daha basit kurgulu, kolay odaklanabileceğim bir iki kitap koydum. Ben hep Nobel Ödüllü yazarları sevmişimdir. Okuduklarımdan hayal kırıklığına uğradığım kimse olmadı. O yüzden kitaba tatilde tekrardan başladım. Elimden bırakmak da istemedim. Demek ki kitap kötü değilmiş. Daha çok benim zihnim bu kitaba o dönemde pek hazır değilmiş, onu anladım. Kitaba gelince beni çok etkiledi ve okurken ağladığım yerler oldu. Dünyanın çok kötü bir yer olduğunu düşünüyorum. Gücü eline geçiren vahşi bir hayvana dönüşüyor. Sonradan açılan bir yapısı var ama sabredin. Teknik olarak bir şey söylemeyeceğim. Kötü olduğu için değil kurgu çok iyi olduğu için. Bence okumalısınız.
"Okyanusun derinliğinin gümbürtüsüyle el ele, hiçbir canlının ışık yaymadığı o karanlıktan geçiyoruz." Belki de sevgili dostumla geçmeye çalışıyoruz.
Zifiri karanlık ve yoğun kar yağışının olduğu bir adada bir mumun aydınlattığı ışıkta umut arıyoruz belki de...
Seksen yıl önce yaşanmış, komünistlere yapılmış bu kıyımın izlerini dostum bana anlatırken acaba depresif durumumun atalarımla bir bağlantısı var mı diye düşünmeden edemedim. Kendi psikolojik sorunlarımla baş etmeye çalışırken migren ağrılarımla cebelleşirken ve hayata küsmüşken on yıldır görüşmediğim dostumun bir mesajı ile hayatımın nasıl yön değiştirdiğini, gerçekle rüyalar arasında yaşadığım gelgitleri, yıllarca rüyamda kabus gibi gördüğüm karaağaçların gizemini okurken derdimi anlayabilecek misin acaba sevgili Okur...
Şunu iyi bil ki, karanlık bir hikaye bizim ki ve bu karanlığın, tükenmişliğin içinde yine de umut aramak ve o umut bulunuyor mu ona da sen karar ver...
Yıllar yıllar öncesinde katledilen binlerce insanın izlerini hissetmek onların ruhlarının varlığına şahit olmak, o adada yaşayan insanlar için büyük sorumluluk aynı zamanda yorucu ve tüketici. Dostumun yanında kaldığım süre zarfında sürekli bizi ziyaret eden kuşlar vardı, gölgeleri,ruhları,kanat çırpışlarını hissedebiliyorduk. Evin bir ferdi gibi gelip giderlerdi. Bu kuşların, veda edemeyen ölmek istemeyip de öldürülen bedenlerin ruhlarıydı belki de... Bunu bile hissetmek tüyler ürperticiydi.
Okuyacağınız hikaye dikkat isteyen bir hikaye çünkü yazar zaman geçişlerini( geçmiş ve şimdiki zaman)çok sık yapmış bu da kalemine alışık olmayan okurlar için kafa karıştırıcı olabilir. Onun dışında çevirisi ve anlatımı,kurgusu ve duygu yoğunluğu çok başarılı ve etkileyiciydi.
Yazar ile daha önce tanışmadıysanız bu kitap ile başlamamanızı tavsiye
İnsanların dayanamadıkları şekilde yaşıyorum, hala...·264 syf.·Edebiyat
8/10
2024 103. kitabı
2024NobelEdebiyatÖdüllüYazar
~~~Kendi hayatını kendileri değiştiren insanlar vardır. Diğer insanların seçmesi zor şeyleri tereddütsüz seçip ellerinden gelenin en iyisini yaparak sonucunun sorumluluğunu üstlenenler. Bu yüzden ileride hangi yola çıkarlarsa çıksınlar çevresindekileri şaşırtmayan insanlar~~~
Bir dostluğun hikayesini anlatan "Veda Etmiyorum" aynı zamanda bizi Güney Kore'nin acı dolu tarihine doğru da yolculuğa çıkarır, yine kendine has uslubunda zorlu bi yolculuğa, hem okuma hem dönem adına. Han Kang ın her konu altında verdiği yan msjlar, yazarın anlatım farkını ortaya koyan bı durum, durağan anlatımı seçmiş olsa da, her defasında bana ilginç geliyor :)))
~~~Veriler birikip ana hatlar netleştikçe, kendi kendime değiştiğimi hissettim. İnsan insana ne yaparsa yapsın artık daha fazla şaşırmayacakmışım gibi gelen bir durum~~~
Aralık ayında bi sabah, Gyongha arkadaşı Inson'dan Seul'de hastaneye kaldırıldığını ve Gyongha'nın acilen yanına gelmesini istediğini söyleyen bir mesaj alır. İki kadın birbirlerini en son bir yıl önce, Inson'un yaşadığı Jeju Adası'nda görmüşlerdir ve bu buluşmadan iki gün önce odun keserken yaralanmıştır. Bir operasyon için Seul'e hava yoluyla kaldırılan Inson, evcil kuşunu geride bırakmak zorunda kalmıştır. Yatalak olan Inson, Gyongha'dan hayvanı kurtarmak için ilk uçakla Jeju'ya gitmesini ister. Gyongha geldiğinde adaya bir kar fırtınası vurur. Her ne pahasına olursa olsun Inson'un evine ulaşmalıdır, ancak gece çökerken buzlu rüzgar ve kar fırtınaları onu yavaşlatır. Inson'un kuşunu kurtarmak için zamanında varıp varamayacağını veya her adımda onu saran korkunç soğuktan sağ çıkıp çıkamayacağını merak eder, bu kısımda yaşamak, ölüm ve yaşam-ölüm arasındaki uçurumu iyi yakalar yazar. Karlı bir dünyada kaybolmuşken, arkadaşının
Han Kang ın her konu altında verdiği yan msjlar, yazarın anlatım farkını ortaya koyan bı durum, durağan anlatımı seçmiş olsa da, her defasında bana ilginç geliyor :)))
~~~Veriler birikip ana hatlar netleştikçe, kendi kendime değiştiğimi hissettim. İnsan insana ne yaparsa yapsın artık daha fazla şaşırmayacakmışım gibi gelen bir durum~~~
Aralık ayında bi sabah, Gyongha arkadaşı Inson'dan Seul'de hastaneye kaldırıldığını ve Gyongha'nın acilen yanına gelmesini istediğini söyleyen bir mesaj alır. İki kadın birbirlerini en son bir yıl önce, Inson'un yaşadığı Jeju Adası'nda görmüşlerdir ve bu buluşmadan iki gün önce odun keserken yaralanmıştır. Bir operasyon için Seul'e hava yoluyla kaldırılan Inson, evcil kuşunu geride bırakmak zorunda kalmıştır. Yatalak olan Inson, Gyongha'dan hayvanı kurtarmak için ilk uçakla Jeju'ya gitmesini ister. Gyongha geldiğinde adaya bir kar fırtınası vurur. Her ne pahasına olursa olsun Inson'un evine ulaşmalıdır, ancak gece çökerken buzlu rüzgar ve kar fırtınaları onu yavaşlatır. Inson'un kuşunu kurtarmak için zamanında varıp varamayacağını veya her adımda onu saran korkunç soğuktan sağ çıkıp çıkamayacağını merak eder, bu kısımda yaşamak, ölüm ve yaşam-ölüm arasındaki uçurumu iyi yakalar yazar. Karlı bir dünyada kaybolmuşken, arkadaşının
Yazarla tanışma kitabımdı ve beklentimi karşılayamadı maalesef. Çok sıkılarak okudum çünkü kitap içine çekmedi bir türlü. Konu bütünlüğü yok gibiydi. Son 60 sayfası biraz içine çekti o da kitabın asıl konusu olan Kore olaylarını anlattığı için. Bazı kitaplar popüler kültürle birlikte çok abartılıyor.
Han Kang yine insanların yaşadıkları durumları psikolojik bir anlatıyla okuyucuya aktarmış. Kitapta baştan sona bir kar yağışı mevcut. Durmadan kar yağıyor fakat bu insana huzur veren bir atmosferin yansıması değil gibi. Daha çok, romana bir belirsizlik ve ağırlık katmış diyebilirim. Öte yandan güneşin yokluğu da tabii ki birçok şeyi ifade edebilir. Karakterlerimiz üç kadın. Bunların ikisi iyi arkadaş ve biraz geçmişe giderek hem kendi aralarındaki yakınlığı görüyoruz hem de karakterlerden bir tanesi olan İnson’un annesi ile olan iletişime şahit oluyoruz. Yazar kısa kısa geçmişe giderek Güney Kore tarihinin faili meçhul cinayetlerini ve aynı zamanda sivil katliamlarını bizlere aktarıyor. Yine bireysel ve toplumsal travmalar ön planda. Ölüm, yaşam, geçmiş, bellek, ışık sık kullanılan sembolik kavramlar. Han Kang’ın daha önce Booker ödülü kazanan Vejetaryen romanını okuyup çok sevmiştim. Özgün bir konu, kolay okunan bir üslup ile aktarılmıştı. “Veda Etmiyorum” kitabı ise “Vejetaryen” kadar özgün bir konuya sahip olmasa da karakterlerin içinde bulundukları psikolojiler aynı etkileyicilik ile anlatılmış. Yazarın kendine has karamsar, distopik bir tarafı var. Kitapların atmosferlerini de bunlar ile oluşturmayı seviyor.
bu kitapla ilgili karmaşık duygular icerisindeyim..
Kitapla ilgili benden once bir cok okur arkadasim, zaten guzel ozetler vermisler. O bakimdan bu satirlari yalnizca farklı seyler okumak isteyenlere ve kendime not dusmek icin yaziyorum aslinda.
Bitirdikten sonraki hissiyatim tam olarak suydu; “galiba gercekustu ogeler ve tarihi gerceklikleri en iyi harmanlayan edebiyatcilar hala latin amerikalilar”. Yazar bu stilde yazmaya calismis. Ancak okuyucuya iletmek istedigi mesaj olan çarpıcı realiteyi, sanrilara yeterince entegre edemediginden, üzerinde durmak istediği kanlı tarihi yer yer atlamış ve gereksiz sulandırmış. Yani okurun dikkati aslinda trajik gecmiste odaklanabilecekken, aralara yanlis zamanlarda giren tekinsiz anlatim tarzi, kafa karistirici ve odak bozucu bir rol oynamis. Belki konuyu hafifletip okuru yormama niyetiyle buna girişmis ama bilemiyorum iste bu amaca ulaşamamış yazar..
Öte yandan farkli bir cografyadan, edebi dil anlaminda keyifli bir anlatı okumakla birlikte, trajik de olsa hic bilmediginiz bir takim tarihi gerceklikleri genel kulturunuze katıp, kitabin kapagini kapattiktan sonra da insanligin siyasi tarihi hakkinda sizi geriye yaslandirip, gozlerinizi kapattirip soyle bir dusundurtuyor..Uzunca bir sure sessizce dusunuyorsunuz, bu etkiyi de veriyor. Bu anlamda 7 puan benden.
Her durumda son tahlilde kitapta orjinal, alisilmadik bir tarz olduğunu düşünüyorum. Hem de farkli bir cografya yazarı var karşımızda. Okumanizi tavsiye ederim.
7/10
Beğendi
·2025 10. kitabı
#Okudum
#VedaEtmiyorum
#HanKang
Ödüllü yazar Han Kang'ı ilk defa okudum,Nobel aldığı için tanıdım. Oysa iki kitabı filme çevrilmiş Güney Kore'li yazarın.
Rüyalar, gerçekler, dün, bugün iç içe geçmiş kitapta. Bazı yerlerde rüya mı, yaşananlar mı diye işin içinden çıkamıyorsunuz. Hadi canım bu kadarı rüyada olur deseniz de, rüya sanılanlar gerçeğin ta kendisi. İnceden inceden kalbinize bir sızı saplanıyor. Yine insanın insana ettiği zulüm gözünüze, beyninize, kalbinize işleniyor.
Jeju Adası'nı duydunuz mu, orada yaşananları biliyor musunuz? Ben bilmiyordum ne adayı ne de katledilen on binlerce insanı Şöyle bir rakam var mesela, on yaş altı bin beş yüz çocuk katledilmiş bile isteye. On dört bin / altmış binli rakamlar var. Rakam dediğime bakmayın öldürülen insan, İNSANLAR! ÇOCUKLAR!
3 Nisan 1948 'de başlayan ayaklanmada nüfusun yarısı öldürülmüştür.
Küçük bir çocuğun kafasına sıkılan kurşunla olaylar başlar. Çok kan dökülür çok insan katledilir.Antikoministler ile koministler arasında yaşanan katlimda sivil halk öldürülmüş birçoğu da Japonya' ya kaçmıştır. Ne kadar doğru bilmiyorum "Tek kominist kalmayana kadar öldürün" diye de emir verilmiştir orduya. Ordu dedikleri beş günlük eğitimin ardından halkın üstüne sürülen gençlerdir.
İnson belgeselcidir, ailesini kaybettikten sonra tek başına ıssız, sessiz bir köyde marangozluk yapmaktadır. Elinin iki orta parmağını kesmiştir (kopmuş parmaklar), komşuları tarafından hastaneye götürülür. Arkadaşı Gyongha'ya mesaj atar hastaneye gitmesi için. Hastaneye giden arkadaşı İnson'un çok acı çektiğini görür. Yerine dikilen parmaklara her yirmi dakikada bir iğne yapılır sorun çıkmaması için. Acılar içinde ki İnson arkadaşının evine gidip kuşu Ama'ya su vermesini ister, yoksa kuşu ölecektir. Gyonga uçakla gider, havaalanından eve
Yazar Hakkında
Han KangYazar · 4 kitap
Han Kang, Güney Koreli bir yazardır. Suyuri'de büyüdükten sonra Kore'nin en iyi üniversitelerinden biri olarak bilinen Yonsei Üniversitesi'nde Kore dili ve edebiyatı bölümünü bitirdi. 1993 yılında Edebiyat ve Toplum (mungakgwa sahoe) dergisinde yayınladığı beş şiir ile edebi çıkışını şair olarak yaptı. Bir sonraki yıl Red Anchor isimli kitabı ile Shinmun Edebiyat Yarışması'nı kazanarak romancılık hayatına başladı.
Kang, "tarihsel travmalarla yüzleşen ve insan hayatının kırılganlığını ortaya koyan yoğun şiirsel düzyazısı" nedeniyle 2024 Nobel Edebiyat Ödülüne layık görüldü.
Ödüller
1999 - “Baby Buddha” romanı ile Kültür Bakanlığı 2000 Bugünün Genç Sanatçı Ödülü,
2005 - “Mongol Spot” ile YiSang Edebiyat Ödülü,
2010 - Rüzgâr ile Dongri Edebiyat Ödülü,
2014 - İnsan Kardeşlerile Manhae Edebiyat Ödülü,
2016 - Vejetaryen ile Man Booker Uluslararası Ödülü,
2017 - Atti umani (Human Acts) İtalya'da Malaparte Ödülü
2024 - Nobel Edebiyat Ödülü
Türkçeye çevrilen eserleri:
Yazarın dünya çapında en çok ses getiren, bir kadının et yemeyi bırakma kararıyla ve yıkıcı sonuçlarıyla ilgilenen romanı olan Vejetaryen (2016) ile Gwangju ayaklanmasını anlattığı romanı Çocuk Geliyor (2019) Göksel Türközü'nün çevirisi ile April Yayıncılık tarafından yayımlanmıştır.
