Vejetaryen
Han KangYazar:
Han Kang
Çevirmen:
S. Göksel Türközü
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 59 dk.
Sayfa Sayısı:
176
Basım Tarihi:
2025
İlk Yayın Tarihi:
Ekim 2007
Yayınevi:
April Yayıncılık
Orijinal Adı:
채식주의자
Orijinal Dil:
Korece
Orijinal Ülke:
Güney Kore
ISBN:
9786055162788
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Yonğhe isimli genç bir kadın gördüğü bir rüya sonrasında vejetaryen olmaya karar veriyor. Evdeki tüm etleri çöpe atıyor. Et yememeyle başlayan bu süreç; Yonğhe'nin zamanla hiçbir şey yememesi, uyumaması ve konuşmaması şeklinde ilerliyor. Kitap Vejetaryen, Moğol Lekesi ve Alev Ağacı başlıklı üç bölümden oluşuyor. Bu bölümlerin her birinde olaylar farklı bir karakterin bakış açısıyla anlatılarak ilerliyor: Yonğhe'nin kocası, eniştesi ve ablası.
Kitap Yonğhe'nin hikayesini anlatsa da, Yonğhe'nin ne düşündüğünü kitap boyunca okumuyoruz. Yalnızca, Yonğhe'nin gördüğü rüyalar ve kurduğu birkaç cümleyle onun düşüncelerini ifade edişini kısmen görebiliyoruz. Ancak Yonğhe'yi anlamak için tam da bunun olması gerektiğini, yani Yonğhe'nin kendini anlatmadan onu anlamamız gerektiğini, kitabı okuyup bitirdikten sonra kitabın üstüne düşünürken fark ettim.
Kitap vejetaryenlikle ilgili bir kitap değil. Vejetaryenlik kitapta odak noktası değil; okuru verilmek istenen mesaja götüren bir araç. Bu araç yerine, vejetaryenlik yerine, toplumda aykırı olarak görülen başka bir durum da kullanılabilinirdi. Kitapta vejetaryenliğin ele alınma sebebinin altındaki anlamı anlamak için aslında biraz da Kore toplumunun bakış açısı hakkında fikir sahibi olmak gerekli. Kore kültüründe et yemekleri büyük bir yere sahip. Böyle bir ortamda ''artık hiçbir zaman et yemeyeceğim'' diyen birini düşünün. Farklılık. Evet, vejetaryenliğin altındaki ileti aslında sadece bu: Diğerlerinden farklı olmak.
Vejetaryen, şiddetin her türlüsünü yaşamış bir kadının zamanla kendinden kopuşunun bir anlatısı. Üstelik bu anlatıda sayılı birkaç cümle dışında kadının ağzından tek kelime okumuyoruz. Bu cümlelerde de Yonğhe yok, diğerleri var. Hep diğerleri, hep başkaları... Başkalarından yola çıkarak Yonğhe'ye ulaşıyoruz.
Yonğhe
Elimden bırakamadan okudum bu kitabı;
bir yandan da duvara fırlatıp atma isteğiyle.
Beni en çok sarsan metinlerin ortak noktası bu galiba: insanı uçlarda dolaştırmaları, rahatsız etmeleri, kaçacak yer bırakmamaları.
Vejetaryen aslında çok yakından tanıdığımız bir meseleyi odağına alıyor: tahakküm.
Erkek egemen sistemin kadın bedeni ve iradesi üzerindeki tahakkümünü,
insanın hayvan bedeni üzerindeki sınırsız tahakkümüyle birlikte düşünüyor. Çünkü ikisi de aynı ahlaki kökten, aynı şiddet dilinden besleniyor.
İlk bölümde, kadının vejetaryen oluşu bir tercih değil, bir bedensel grev gibi. Kocası için mesele karısının ne hissettiği değil, evde et pişmemesi. Ailesi için mesele kızlarının ruh hali değil, “damada mahcup olmamak”. Kadın, kendi hayatının öznesi değil, başkalarının konforunu sağlayan bir düzen parçası. Ataerki burada kaba bir şiddetle değil, gündelik alışkanlıklarla işliyor: “normal” olan her şey, kadının silinmesi üzerine kurulu.
İkinci bölümde bakışın enişteye geçmesiyle şiddet biçim değiştiriyor. Kadın bu kez bir fantezi nesnesine dönüşüyor. Bedeni çiçeklerle boyanıyor, bitkiye benzetiliyor. Daha rafine bir kılığı var bu sefer düzenin: Kadın, bu kez de güzel bir yüzey, üzerine anlam yazılacak bir tuval. Kadının insanlığını görünmez kılan bir fetişizm bu.
Üçüncü bölümde ise en sarsıcı bakış geliyor: abla. Güçlü, ayakta kalan, hayatı sürdüren kadın. Ama onun içinde baktığımızda anlıyoruz ki, bu “sağlamlık” bir özgürlük değil, bir zorunlu dayanıklılık. Kocasının aslında bir eş ya da bir baba olmadığını biliyor, ama yine de o evliliğin içinde kalmaya zorluyor kendini.
Kız kardeşi dünyaya “hayır” dediği için çöküyor; abla “evet” demeye devam ettiği için tükeniyor.
Han Kang’ın romanı, kadın bedeninin nasıl hem şiddetle hem arzuyla denetlendiğini; ataerkinin
Şiddet nerede başlar, şiddete tepki nerede başlar... Hangisi daha çok şiddet içerir; fiziksel şiddet mi, duygusal şiddet mi yoksa tüm bunları görmezden gelerek kişinin kendine uyguladığı şiddet mi?
Vejetaryen sert, Moğol Lekesi estetik, Alev Ağacı ise naif bir özeleştiri hikayesi... Rüyalarla başlayan şiddetin dışa vurumunu doğaya dönerek iyileştirmeye çalışan genç bir kadın!
Usul usul hissedilen yoğun bir şiddet var hikayelerde. Şiddetin insanda yaratabileceği travmayı, şiddeti görenin en yakın şahidinin bile idrak edemeyeceği şekilde bir hayatı reddediş var, sessiz sessiz kaçış yolları arayan genç bir kadın var hikaye(ler)de.
Moğol Lekesi bölümündeki estetiği çok beğendim. Tam bir sanat filmi tadında...
Sade ve göz alıcıydı tüm hikayeler
9/10
2024 18. kitabı
Öncelikle kitabımız Han Kang'a 2016'da Man Booker ödülünü kazandırdı. Ve 2024 senesinde Han Kang'ın Nobel kazandığını duyduğumda, onun okuyucusu olarak onurlandım. Yazarımızın ana karakterini, toplumun birçok kesimine uzak kalan vejetaryenlıktan dolayı vejetaryen olarak kurgulaması dahiyane.
Yeni vejetaryen olduğum dönemde bu kitabı raflarda görünce hemen araştırmadan, kapağını bile açmadan alıverdim. Şimdi vegan olarak hayatımı sürdürüyorum ve bu kitabın vejetaryenliğin açık açık 'propagandasını yapmadığını' size özellikle belirtirim ki burası sizler için ÖNEMLİ diye düşünüyorum. Çünkü "Amaaan, şimdi burda vejetaryenliğimi okuyacağız" diye bu kitaba burun kıvırıp okumazsanız çok şey kaçırırsınız. (Kaçırmakta kaldığınız gibi)
Edebi dil kaygısı olmadan evrensel bir dille yazılan bu hikaye okuyucuyu anlatımıyla zorlamıyor. Kurgusuna hayran kaldığımı belirtmem gerek. Ana karakterimizi sırasıyla kocası, eniştesi ve ablasının ağzından dinliyoruz. Yani bir bakıma aynı süreci üç bölümle birbirine bağlıyor yazarımız.. Gördüğü rüyadan yola çıkarak aydınlanan, şimdiye kadar sade yaşantısı olan Yonğhe bir günde vejetaryen oluyor ve zamanla aile bireylerinin gözünde daha da farklılaşıyor ve ötekileşiyor. Bu durum herşeyin odağındaki Yonğhe'yi gözümüzde daha da derinleştiriyor ki onu bir yandan okuyucu olarak anlamaya çalışırken, bir yandan insanı toplumla beraber nasıl anlamsızlaştırırız, onu da bu hikaye sayesinde çok iyi anlıyoruz.
Hikaye toplum çatışması veya aile çatışması içeriyor diyemiyorum. Hatta kültür çatışması da içermiyor ama Kore-Uzakdoğu kültürünün biraz farklılıklarını seziyoruz. Örneğin kitabın ana karakteri vegan fakat Kore'de vegan-vejetaryen diye ayırılmadığı için kitap uluslararası 'Vejetaryen' olarak yayınlanmış.
Yeni kitap okuma hızı kazanmakta olanlar
Yüzleş - sorgula - özeleştirEdebiyat
Puan vermedi·160 syf.··
Beğendi
·2024 44. kitabı
·11 günde okudu
·Okunma: 03 Aralık 2024 23:49
2024 Nobel Edebiyat Ödülü nü alınca yazarın adını duydum. Man Booker Ödülü aldığı kitapla tanışmak istedim kendisiyle.
3 öykü barındıran bir kitap değil de 3 farklı yazar okumuşum hissine kapıldım.
Kullandığı dil yazdığı öyküyle şekil alan yazarları çok başarılı buluyorum bana hissettirdikleri okuma keyfi anlamında.
Sert bir anlatımla başlayan kitap sorgulatırken hayatı , ikinci öyküde masalsı bir tarza bürünüyor. Hayal gücüne bırakıp okuyucuyu son öyküde yüzleşmeler ile kendi hayatımızı, en azından önemli dönüş noktalarını yeniden düşünmeye sevkediyor.
Okumayı düşünen herkese keyifli okumalar...
Ötekileştirmek kolaydır·160 syf.·
9/10
2025 59. kitabı
Uzun bir süredir böylesine rahatsız olarak okuduğum bir kitap var mıydı, bilemiyorum. Hikaye dört karakterin bakış açısıyla anlatılıyor. Ataerkil bir toplum düzeninde hem kadınların hem erkeklerin konumlarının sorgulandığını, karakterlerin sosyal düzende dayatılan rollerle yaşadıkları içsel çatışmaların resmedildiğini görüyoruz. Okurken özellikle bir kadın olarak kendime dair şeylere de rastlayıp, "Dünyanın bir ucundaki hemcinslerimle ne çok ortak travmalarımız varmış," dedim. Ve şu cümle aklımda kaldı: Neden, ölmek kötü bir şey mi?
Tavsiyemdir, alıp okuyun, biraz rahatsız olmak bazen iyidir.
10/10
2025 497. kitabı
Selamm! Han Kang’ın bu kitabı tam "beyin yakan" cinsten arkadaşlar…
Kitabın adı sizi yanıltmasın, öyle sağlıklı yaşam falan anlatmıyor; mevzu bir kadının bir gece gördüğü kanlı rüyalarla et yemeyi bırakıp, yavaş yavaş dünyadan elini eteğini çekmesi….
Ama bu öyle "salata yiyeyim, zayıflayayım" meselesi değil; resmen toplumun, ailenin ve o saçma sapan "normal" kurallarının kadının üzerine nasıl bir balyoz gibi indiğini okuyoruz…
Yeong-hye karakteri et yemeyi reddettikçe, çevresindekiler deliriyor; çünkü sistem, onun bu sessiz isyanını hazmedemiyor.
Han Kang ablamız öyle bir atmosfer kurmuş ki, okurken bazen boğazında bir şey düğümleniyor, bazen de "ne oluyoruz arkadaş" diye sayfalara bakacaksınız :))
Yalnız açık konuşayım, bu kitap herkesin harcı değil; insanın midesini de ruhunu da biraz zorlar. Hikaye ilerledikçe işin içine giren o sanatsal ama aşırı rahatsız edici takıntılar, erotik ve şiddet dolu sahneler "yok artık" dedirtiyor.(+18 sınır olmalı kesinlikle)
Yazarın derdi belli: İnsanın içindeki o çiğliği ve vahşeti yüzümüze çarpmak. Bittiğinde "Oh be ne güzel bitti" demeyeceksiniz…
Bu arada;
Benim sinirlerim çelik gibi, psikolojik gerilimin dibine vurmak istiyorum, Nobel alan kitaplar neden alıyormuş bir göreyim" diyenler kesinlikle okumalı….
+18 İçindeki cinsel şiddet, ağır travmalar ve o kanlı canlı tasvirler hassas olanı darmadağın eder.
"Akşam huzurum kaçmasın" diyenler yanından bile geçmesin, cidden darlanır…:))
Puan vermedi·160 syf.·
2024 33. kitabı
Vejetaryen, Moğol Lekesi ve Alev Ağacı başlıklarından oluşan bu öykü dizisi birleşerek ürkütücü bir romana dönüşmüş.
Özünde de bir dönüşüm hikayesi. Şiddetli sarsıcı bir dönüşüm. Yazar; güzelliğin ve dehşetin aynı evrende buluşmasının olası sonuçlarını tartışmaya açması yönüyle bir rahatsızlık yaratıyor.
Bir canlının başka bir canlıya dönüşmeyi arzulaması yazarın aradığı masumiyetin ifadesi midir tartışıladursun, insan beyninin dayanma sınırlarını görmek açısından değişik bir yolculuk yaşattığı muhakkak.
Okuru; ana karakter Yonğhe ve ablasının erkek hegemonyasının açtığı yaralara çözüm arayışlarındaki farklılıkların temeline odaklıyor ve diplerde bir yerde normal yaşam anlayışını yeniden sorgulatıyor.
Eser; Kore ataerkilliğinin sınırlarında evlilik, aile,çocukluk, şiddet ve kaçış üzerine yaprak yaprak açılıyor.
Meraklısına...Keyifle okuyun,esen kalın.
Vejetaryen·160 syf.·
7/10
2025 122. kitabı
İtaat etmeyi reddeden beden ne kadar özgürleşebilir?
Roman, sıradan bir hayat süren Yeong-hye adlı kadının bir rüya sonrası et yemeyi reddetmesiyle başlıyor. Bu karar, onun çevresindekilerle (kocası, kayınbiraderi, ablası) ilişkisini altüst eder ve giderek daha radikal bir dönüşüme yol açar.
Distopik bir masal kadar gerçekçi olan bu roman, okuyucularda rahatsız edici ama düşündürücü bir iz bıracak. Keyifli okumalar.
Okurlar sözüm size!...
Hikayemi hiç hafife almayın,basitleştirmeyin altında yatan asıl sebepleri görmezden gelmeyin...
Çok ama çok büyük travma var,eş olmanın,kız çocuk olmanın,evli kadın olmanın zorluklarını anlamaya çalışmanızı tavsiye ederim.
Nasıl mı?
Her şey bir rüya ile başladı ve bilinçaltımda yaşadıklarım bütün çocukluğumda ki acılarım,reddetmelerim baş gösterdi.
Bu gördüğüm rüya,her uykuya yattığımda ki beni bulan kabuslarım tesadüf değildi.Hepsinin bir sebebi vardı.
Bir insan neden içine kapanık,pasif olabilir ki.Konuşmayı sevmeyen,sürekli düşünen bir karakterin iç dünyasını hiç kimse bilemez.
Benim tek gayem özgür olmaktı.Bir ağaç gibi,çiçek gibi sadece suyla yaşayan,yağmur suyuyla beslenen toprakla beslenen...
Ve sonunda toprağa giden bir beden...
Hayvan olmayı değil ben bitki olmayı seçtim.Huzuru onlarda buldum çünkü...
Sevgiler.
Yazar Hakkında
Han KangYazar · 4 kitap
Han Kang (Korece: 한강, d. 27 Kasım 1970, Gwangju), Güney Koreli yazar. Suyuri'de büyüdükten sonra Kore'nin en iyi üniversitelerinden biri olarak bilinen Yonsei Üniversitesi'nde Kore dili ve edebiyatı bölümünü bitirdi. 1993 yılında Edebiyat ve Toplum (mungakgwa sahoe) dergisinde yayınladığı beş şiir ile edebi çıkışını şair olarak yaptı. Bir sonraki yıl Red Anchor isimli kitabı ile Shinmun Edebiyat Yarışması'nı kazanarak romancılık hayatına başladı.
Kang, "tarihsel travmalarla yüzleşen ve insan hayatının kırılganlığını ortaya koyan yoğun şiirsel düzyazısı" nedeniyle 2024 Nobel Edebiyat Ödülüne layık görüldü.
Ödüller
1999 - “Baby Buddha” romanı ile Kültür Bakanlığı 2000 Bugünün Genç Sanatçı Ödülü,
2005 - “Mongol Spot” ile YiSang Edebiyat Ödülü,
2010 - Rüzgâr ile Dongri Edebiyat Ödülü,
2014 - İnsan Kardeşlerile Manhae Edebiyat Ödülü,
2016 - Vejetaryen ile Man Booker Uluslararası Ödülü,
2017 - Atti umani (Human Acts) İtalya'da Malaparte Ödülü
2024 - Nobel Edebiyat Ödülü
Türkçeye çevrilen eserleri:
Yazarın dünya çapında en çok ses getiren, bir kadının et yemeyi bırakma kararıyla ve yıkıcı sonuçlarıyla ilgilenen romanı olan Vejetaryen (2016) ile Gwangju ayaklanmasını anlattığı romanı Çocuk Geliyor (2019) Göksel Türközü'nün çevirisi ile April Yayıncılık tarafından yayımlanmıştır.
