Aziz Nesin'in okuduğum ilk romanı. Anadolu kasabasında İbrahim zübükzade denen zat ekseninde de geçen trajikomik olaylar anlatılıyor. Türlü türlü oyunlarla oradaki halkı bir şekilde kandırıp onları kendine bağlı hale getiriyor. Kasabalıyı dolandırması,türlü türlü dalavereler çevirmesi, yalanlar söylemesi ve insanların her seferinde bu zübükzadeye inanmaları okurken beni çileden çıkardı
Gerçi günümüzde de öyle değilmi. "Zübükler" her zaman vardı ve ona kanan bizler hiç akıllanmayacaz...60 yıl öncesi nasılsa şimdi de aynısını yaşıyoruz. Hangi yıl okursan o dönemdeki insanları anlatan bir eser. ( Aziz nesin yaşıyor olsaydı Zübük' ün ikinci kitabını yazardı)
Ben kitabı okurken okurken zevk aldım, ağlanacak halimize güldüğümüzün farkında değiliz. Günümüzdeki olaylara baktığımız da kendi durumumuza baktığımız da hiç akıllanmadığımız ortada..
"Bizim hepimizin içinde zübüklük olmasa, bizlerde birer zübük olmasak, aramızda böyle zübükler büyüyemezdi. Hepimizde birer parça olan zübüklük birleşip işte böyle zübükler çıkıyor. Oysa zübüklük bizde, bizim içimizde. Onları kendi zübüklüğümüz den yaratıyoruz. Sonra , zübüklüklerimizin birer Zübük' te birleştiğini görünce ona kızıyoruz. Kitapta geçen bu satırlar kitabın ana özetini açıklıyor zaten..
·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.