Sorgulamayan Zihinlerin ÇöküşüHayata Dair
Bilgiyle cahillik arasındaki uçurum, yalnızca bireysel bir mesele değildir; toplumun kaderini belirleyen en güçlü unsurlardan biridir. Celâl Şengör’ün kaleminde bu hakikat, sert ama bir o kadar da sarsıcı bir biçimde dile gelir. Kitap boyunca hissedilen şey, bilginin bir ayrıcalık değil, bir zorunluluk olduğudur. Çünkü cehalet yalnızca kişiyi küçültmez, aynı zamanda etrafındaki herkesi de yaralar, toplumu karanlığa doğru sürükler.
Şengör’ün yaklaşımı, bir uyarıdan çok bir çığlıktır. Sıradan insanların küçük ihmalleri, bilimden uzak durmaları, meraklarını öldürmeleri, zamanla toplumun bütün damarlarına yayılan bir hastalığa dönüşür. Yazar, satır satır gösterir ki; öğrenmeyen, sorgulamayan, araştırmayan bir insan yalnızca kendine değil, çevresindekilere de zarar verir. Çünkü bilgisizlik bulaşıcıdır; insanın düşünce ufkunu daraltırken başkalarının geleceğini de ipotek altına alır.
Kitap, bireyin sorumluluğunu ön plana çıkarır. Herkesin kendine soracağı soru şudur: “Benim bilgisizliğim kimleri etkiliyor?” Cevap çoğu zaman beklediğimizden daha ağırdır. Cehalet bir zincir gibi kuşaklara aktarılır, düşünmeyen beyinler düşünmeyen toplumlara yol açar. Oysa tek bir insanın merakı, araştırması ve öğrenme azmi, karanlığın ortasında bir ışık gibi bütün yolu aydınlatabilir.
Şengör, bilgiyi hayatın merkezine koyar. Ona göre bilim, yalnızca akademik çevrelerin değil, her insanın sahip çıkması gereken bir yaşam biçimidir. Çünkü bilim gerçeğe ulaşmanın, hurafeleri ve yanlış inançları kırmanın, insanlığı ilerletmenin tek yoludur. Cehaletin zararı kadar, bilginin iyileştirici gücü de kitapta sık sık vurgulanır.
Bu satırlarda, okuyucu kendisini ister istemez sorgular: Günlük hayatımda neyi bilmemeyi göze alıyorum? Hangi konularda öğrenmeye üşeniyorum? Ve bu üşengeçliğin bedelini kim ödüyor? Belki de kitap en çok bu soruları uyandırarak amacına ulaşır. Çünkü gerçek değişim, önce zihinde başlayan bir uyanışla mümkündür.
Tokat gibi bir hatırlatmadır. İnsan bazen kendi bilgisizliğinin sınırlarını kabul etmek istemez; ama bu eser, okuyucuyu o sınırlarla yüzleştirir. Ardından ise tek bir mesaj kalır geriye: Cahillik yalnızca bireysel bir eksiklik değil, toplumsal bir felakettir. Ve bundan kurtulmanın tek yolu, bilginin izinden gitmektir.
·
820 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.