Forrest Carter’ın Küçük Ağacın Eğitimi’ni az önce bitirdim ve içimde hem huzurlu hem de buruk bir his bıraktı. Kitap, genel anlamda beni içine çekmeyi başardı ve doğayla, köklerle, insanlıkla ilgili derin düşüncelere daldırdı. 10 üzerinden 8 veriyorum, nedenlerini aşağıda anlatayım.
Olumlu Yönler:
Kitabın en çok etkilediği yer, Küçük Ağaç’ın büyükannesi ve büyükbabasıyla geçirdiği zamanlarda doğayla kurduğu bağın sade ama güçlü bir şekilde anlatılması. Cherokee kültürünün detayları, doğaya saygı, yaşamın basit ama derin anlamları beni gerçekten etkiledi. Özellikle büyükbabanın Küçük Ağaç’a hayatı öğretirken kullandığı bilgece ama mütevazı üslup, sanki o dağlarda onlarla birlikteymişim gibi hissettirdi. Kitap, modern dünyanın karmaşasından uzak, saf bir yaşamın güzelliğini öyle güzel yansıtıyor ki, okurken şehir hayatından kopup o ormanlara sığınasım geldi. Anlatımın akıcılığı ve hikâyenin samimiyeti de cabası; sayfalar su gibi aktı.
Karakterlerin sıcaklığı ve diyalogların doğallığı da kitabı özel kılan unsurlardan. Büyükbaba ve büyükanne, sadece Küçük Ağaç’a değil, bana da bir şeyler öğretmiş gibi hissettirdi. Mesela, “doğanın dilini dinle” felsefesi, günlük hayatta unuttuğumuz bir farkındalığı hatırlattı. Kitap, içimde hem nostalji hem de dinginlik uyandırdı; çocukluğumda dedemle geçirdiğim anıları anımsattı.
Olumsuz Yönler:
Yine de kitap kusursuz değildi. Bazı yerlerde hikâye biraz fazla romantize edilmiş gibi geldi. Cherokee yaşamı ve doğayla ilişki çok güzel aktarılmış, ama sanki her şey biraz fazla idealize edilmiş. Gerçek hayatta bu kadar saf ve çatışmasız bir yaşam mümkün mü, emin olamıyorum. Ayrıca, bazı yan karakterlerin (özellikle kasabadakilerin) fazla yüzeysel kaldığını düşündüm. Onların hikâyeye katkısı daha derin olabilirdi. Bir de, kitabın bazı bölümleri biraz yavaş ilerledi; özellikle av sahneleri uzadıkça dikkatim dağıldı.
Genel Hissiyat:
Küçük Ağacın Eğitimi, beni hem duygusal hem de düşünsel bir yolculuğa çıkardı. Kitap, doğayla ve kendi köklerimizle yeniden bağ kurmanın ne kadar kıymetli olduğunu hatırlattı. Küçük Ağaç’ın gözünden dünyayı görmek, masumiyeti ve merakı hissetmek gerçekten özeldi. Ama dediğim gibi, bazı yerlerdeki fazla romantizm ve hikâyenin temposundaki küçük aksamalar, kitabı mükemmel olmaktan bir tık uzaklaştırdı benim için. Yine de, bu kitabı okurken içimde bir huzur buldum ve bitirdiğimde kendimi biraz daha “tam” hissettim. Doğaya, aileye ve sade bir yaşama özlem duyan herkese öneririm.
10/8
baran k 
Küçük Ağaç'ın Eğitimi 
Forrest Carter
baran k Küçük Ağaç'ın Eğitimi Forrest Carter
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.