Benim için Gazap Üzümleri, sadece bir roman değil; insanın yoksulluğa, açlığa ve adaletsizliğe karşı verdiği en derin sınavın edebi bir yankısıdır. Steinbeck’in, Joad ailesi üzerinden bize göstermek istediği : Toprak çoraklaşabilir, insanlar aç bırakılabilir, umutlar ezilebilir ama dayanışmanın ve insan sevgisinin kökleri hiçbir zaman sökülemez. Özellikle Rose’un finaldeki fedakarlığı, insanlığın en karanlık anında bile ışığının sönmeyeceğini kanıtlar. Bu romanı okuduğumda hissettiğim en güçlü duygu; zulüm ne kadar büyük olursa olsun, insanın içindeki merhamet ve umut ondan daha büyüktür.