Aslı'nın Emare serisindeki üslubunu Çok beğenmiştim. Çoğu okura boğucu ve ayrıntılı gelebilecek bir üsluptu fakat betimlemeler kitabın atmosferine keskin bir netlik kazandırmıştı.
Bu kitapta Aslı'nın kullandığı dil daha sadeydi, hatta sadelikten ziyade bazı şeyler yeterince anlatılmamış, eksik gibiydi. Bir sahneye girdiğimizde etrafı daha iyi tanımak adına daha net betimlemeler isterdim tıpkı Emare' de olduğu gibi fakat bunu görmedim. Nedeni okurların daha kolay okuması ise bu da bir sebep olamaz, yazarın işi okurların işini kolaylaştırmak değildir, aksine bunu yapmaya çabalaması kendi kalemine haksızlık etmesine sebebiyet verir.
Şimdiye kadar açıkladığım kısım anlatım tarzına aitti.
Öznel bakacak olursam Kitap hoşuma gitti, Tugay karakterinin Eftalya'ya olan sevgisi ve bağı insanı heveslendirecek cinsten. Aslı'nın erkek karakterlerinin kadın karakterlere plan saygısı, sevgisi ve merhametinden bahsetmeden geçemem, kitabın kaos dolu evreninde bile bir aydınlık getiriyor.
İkilinin ilişkisi çok güzel olsa da genel kurgudaki birtakım mantık hataları ve direkt mantıksal hata olarak sınıflandıramasak da bazı eksiklikleri okurken gözardı etmeye çalışsam da gözüme vurdu adeta. Demek istediğim, bazı şeyleri sadece kabul etmemizi varsayan olaylar vardı. Örneğin bir suikast düzenlenecek ama bunun detaylarına inilmiyor, oraya nasıl varıldı, gerekli teçhizat nasıl sağlandı, o bombalar nasıl yerleştirildi... Sadece tek bildiğimiz güçlü ve donanımlı oldukları ve bu yüzden herhangi bir süikastı oldukça rahat gerçekleştirebilmeleriydi. Ama altında bir temelinin olduğunu görmek gerekiyor. Aksi halde eksik hissettiriyor.
Veya mahkeme sahneleri... Eftalya'nın iyi bir avukat olduğu empoze ediliyor okurlara fakat mahkeme sahneleri oldukça yetersizdi. Eftalya'dan sağlam bir savunma dinleyemedim veya hakime sundukları kanıtlar, örnekler mahkeme düzeyinde Kabul edilebilir şeyler gibi gelmedi.
Ve sürekli bir ters köşe yiyoruz kitap boyunca, yazarın hikayesini nasıl anlatmak istediğine karışamam, fakat bütün anlatım bu tarzda olunca yalancı çoban misali, insan artık okuduğu her sahnenin arkasından bir şey çıkacağını bekliyor ve bir süre sonra bu durum beni sıkmaya başladı.
Aslında çok sağlam bir kurguya evrilebilir fakat temelinde yeterince bilgi yok ve bu da büyük hataların göze çarpmasına neden oluyor, demek istediğim Eftelya ve Tugay'ın ilişkisi anlatılmak istenmiş ama sanki monoton aşk hikayelerine benzemesin diye böyle bir evren yaratılmış.
Yine de hatalara takılmadan okumaya çalışınca keyifli geldi, henüz ikinci kitabı okumadım o yüzden ikinci kitaptan sonra bu düşüncelerim farklı bir yöne evrilebilir, bittiğinde tam düşüncelerimi yazacağım belki mantık hatası olarak gördüğüm durumların yanıtını İkinci kitapta alıyor olabiliriz fakat anlatım tarzı konusundaki tutumum net, daha ayrıntılı bir anlatım isterdim.
6/10 veriyorum.
·
77 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.