Karamazov Kardeşler upuzun soluklu bir kitaptı ve okurken yer yer gereksiz ayrıntılarla yorduğu oldu beni, ama bu rus edebiyatında ve dostoyevskide klasikleşmiş bir tavır, haliyle bunun bilinci ve bin küsur sayfada mutlaka sıkılınabileceği düşüncesiyle okunursa daha rahat edilir diye düşünüyorum.
Onun dışında kitapta bolca toplumsal eleştri ve psikolojik çözümlemeler vardı. Psikolojik çözümleme konusunda yazarın kalemini çok beğeniyorum ve bu kitapta da tüm maharetini bizlere sunmuştu.
Yazarın 1800 lülerin Rusya'sında eleştirdiği çoğu şeyin şu an günümüzde de eleştirdiğimiz ve çözemediğimiz şeyler olması beni hayli şaşırttı.Toplumun yozlaşması ve 'problem' olarak nitelendirilen meseleler küçük farklar dışında günümüzden farksız . Bir çarkın içinde dönüyor gibiyiz, ya da insanoğlu hatalarına aşık olduğu için kaç yüzyıl geçerse geçsin benzer dürtülerle aynı saçmalıkları tekrarlıyor da denebilir.
Genel olarak güzel bir kitaptı. Bu kitabı okumaya birkaç kişiden Dostoyevski'nin en iyi kitabı tavsiyesi aldığım için başlamıştım. Okuduktan sonra benim için öyle olmadığına karar verdim. Suç ve Ceza bundan daha iyi diyebilirim.
`Son olarak (burası biraz spoiler) ; kitabın sonuna doğru yazarın çoğu karakteri delirtmesi bir okur olarak beni biraz rahatsız etti. Yani bilemiyorum neden çoğu karakter aynı anda bulaşıcıymış gibi delirmeye yüz tutar ki, bir tür kaçış gibiydi. Özellikle İvan'ın delirmesi üzdü. Çok ilgi çekici bir karakterdi o delirmeseydi daha farklı bir şekilde devam edebilirdi. Belki de realistik tutumu gereği böyle yazmıştır. Herhalükarda bende güzel bir izlenim bıraktı.
Sizlere iyi okumalar dilerimm.
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.