Toprağın suskun kaldığı yerde, insanın sesi Gazap olur.
Gazap Üzümleri" bitti ama bende bıraktıkları daha yeni yeni konuşmaya başlıyor.
Kitabın her satırında bir metafor, her karakterinde bir sembol gizli. O kadar çok katman, o kadar çok anlam var ki... Sanki bu romanı çözümlemeye kalksam, bir o kadar daha kitap yazmam gerekir.
John Steinbeck’e hayran kaldım. Sadece hikâyeyi değil, o hikâyenin arkasındaki insanlığı, öfkeyi, umudu, direnişi ve sessiz çığlıkları da yazmış.
Ve ben, bir okuyucu olarak, sadece gözümle değil kalbimle de okuduğumu hissediyorum.
Bu kitapla ilgili bir cümle kuracaksam o da şu olurdu:
“Toprağın suskun kaldığı yerde, insanın sesi Gazap olur.”
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.