Spoiler içerir
Öncelikle kitap gereksiz uzundu. Tamam, uzun bir aradan sonra kitap çıktı ve yazarın önceki kitaplarda olan şeyleri hatırlatmasını anlayabilirim bu yüzden. Ama yazar aynı şeyleri o kadar çok tekrarlamış ki bir noktadan sonra yeter be dedim. Yeterince geçmişe götürdün bizi yeter artık hatırlatıp durma da hikayeyi okuyalım dedim içimden sürekli. Bunun dışında bazı kısımlarda fazla gereksiz betimleme vardı. Zaten sürekli aynı şeyleri tekrarlıyor bir de üstüne sık sık betimleme yapması aşırı bunaltmış kitabı.
Kitap genel olarak hayal kırıklığıydı. Tanrıçaların bu kitaba damga vurmasını bekleyip durdum. Çünkü önceki kitaplardan beri tanrıçalar o kadar heybetli ve korkulması gereken tipler olarak anlatılmıştı ki insan ister istemez beklentiye giriyor. Yani koskoca Lilith geldi ve hiçbir şey olmadı. Sürekli birileri bir şeyler vadediyor ama hiçbir halt olduğu yok. Herkes sürekli laf dalaşında. Tanrıçalar bile.
Ben açıkçası düelloları bekleyip durdum. Çünkü neredeyse birkaç sayfada bir düello muhabbeti dönüp duruyordu ama sonuç olarak yine bomboş bir beklentiye soktu. Asla tatmin eden bir şey yoktu.
Bunun dışında Nova karakterinin sürekli dışlanmış kişiyim modunda takılması, deliyim deyip durması çok ergence. İlk kitaptan beri aynı şey dönüyordu zaten. Nova deliyim deyip duruyor ama yaptığı hiçbir şey yok. Neden delisin sen? Ne yaptın? Zaten varissin, doğuştan güçlüsün, bir de üstüne bu kitapta bir tanrıçanın çocuğu olduğunu öğrendik. Gücüne güç katmış oldu yani. Güç konusunda diğerlerinden bir ayrıcalığı var ve biz iki kitaptır Nova'nın cahilce, düşünmeden hareket etmesi yüzünden çıkan kaosu okuyoruz. Bu kitapta da aynı şey oldu. Kız haltları yiyor yiyor sonra kendine bakmadan çevresini suçluyor. Sonra da beni neden dışladılar psikolojisinde melankolik satırları okuyoruz sayfalar boyunca. O kadar sıktı ki bu durum artık. Bakıldığında Nova karakter gelişimi göstermiş gibi görünüyor. Sadakatsizlerin yanına gidip kendini eğitmesi, işte kitap okumaktan nefret etmesine rağmen Elemental'ın geçmişi hakkında kitaplar okumaya çalışması bla bla... Görünürde çok şey yapıyormuş gibi görünüyor ama aslında 0 karakter gelişimi gerçekten. Nova dışlanan kişi falan değil arkadaşlar. Ona yaptığı hatalardan dolayı şans verip duruldu. Nova'nın yaptıklarını Ayzer yapmış olsa ya da bir başka karakter yapmış olsa suratına bile bakılmazdı.
Ayrıca her krallık kendi krallığını korumaya çalışıyor. Herkesin kendi içinde iyi kötü bir düzeni mevcut en azından. Ama Nova'nın her işe burnunu soktuğu gibi buna da burnunu sokuyor. Okurken sürekli yahu sana ne deyip durdum. Sürekli kendini ön plana atmaya çalışıyor, onu da beceremiyor zaten başı derde giriyor. Sonra ortalık Nova yüzünden yine ayağa kalkıyor, herkes Nova için seferber oluyor falan filan.
Daren'e her geçen kitapta biraz daha ısındım ama Daren ve Nova ilişkisi de boğmaya başladı. Çünkü sürekli birbirlerini dinlemeden suçlamaya kalkıp duruyorlar. İlk kitaptan beri böyle ve bu kitapta da aynı şey oldu. Kavga edip barışıyorlar. Ergen çiftler gibiler.
Kitabın son 50 sayfası sürükleyiciydi ama çok tahmin edilebilirdi benim için. O yüzden sürpriz olmadı.
Nova'nın çok iyi bir varis olduğunu okuyup duruyoruz sürekli. Ama diğer krallıkların varisleri o kadar çok atlanmış ki... Ayzer tek başına krallığını yönetmeye çalışıyor. Sonay çok dengeli davranan bir karakter bence ve bir işi dengede yürütmek kolay bir şey değil. Bu varislerin yaptığı işe daha çok değinilmesi gerekiyordu kesinlikle. Sürekli su ve ateş krallığını okuyoruz. Diğer krallıklar çok silikti yine.
Biraz sert bir eleştiri oldu ama hayal kırıklığıydı gerçekten. Her şeye rağmen bu seriyi seviyorum. Benim için yeri ayrı. Konusu çok güzel, karakterler de güzel. Sadece daha iyi işlenebilirken sürekli tekrara kaçıyor. Koskoca 736 sayfalık kitapta bizi çok daha şaşırtan şeyler olabilirdi diye düşünüyorum.
·
153 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.