serinin kötü olduğuyla ilgili çok yorum okuduğum için bu kadar beğenmem benim için sürpriz oldu doğrusu. bahsedeceğim bazı sinir bozucu detaylar var ama genel olarak keyifli bir okumaydı benim için. yazarı zaten lux serisiyle okumaya başladım ve o seri nedense bana yine 2012'deymişim gibi hissettirdiği için ayrı bir bağlılığım var ahhaha. bu seriyle birlikte yazarı gittikçe daha çok seveceğimi hissediyorum.
öncelikle şunu söylemek isterim ki kitapta beni hiçbir şey şaşırtmadı. oysa seriyle ilgili hiç spoiler yemedim şimdiye kadar ama okuduğum her detayı sanki önceden biliyormuş gibi hissediyordum. belki de bu türde çok kitap okuduğum içindir çünkü neredeyse hepsi birbirinin aynısı ama yine de en azından kalp atışlarımı hızlandıracak bir iki sahne beklerdim.
pardon pardon, kalp atışlarımı hızlandıran biri vardı zaten: HAWKE! ay çok sevdim bu adamı!!! neden bilmiyorum her hareketi bana çok çekici, ateşli geliyordu nedense hshxhd. onunla ilgili olan sürpriz de beni hiç şaşırtmadı, hatta bunu önceden tahmin bile etmiştim. (çünkü fanart'lardan bu ismi biliyordum) ama şaşırtıcı olmamasına rağmen ortaya çıkışının en azından biraz daha gösterişli olmasını tercih ederdim. pek üstünde durulmadı, hemen anlatıp geçildi direkt. bir de bir an yalan yok yazar 2. bir tamlin vakası yaşatıp ballandıra ballandıra anlatıp hayran bıraktığı karakteri ucuz bahanelerle 2. oğlan yapıp sinirimizi bozacak sandım ama neyse ki jennifer ablam sarah'dan çok daha profesyonel (elime fırsat geçmişken sjm anmasam olmaz dhfbbf üzgünüm hayranlar)
şimdiii hawke için söylediklerimin tam tersi poppy için geçerli çünkü bu kızı hiç ama hiç sevemedim. o kadar sığ bir profili var ki... nasıl desem yani... mary sue bile diyemiyorum:/ çok böyle şey...umm... herşey. nasıl ifade edeceğimi bilemiyorum lütfen beni anlayın dhhchc. sırayla anlatacak olursam öncelikle seçilmiş kişi! seçilmiş kişi klişelerinden ne kadar nefret ettiğimi hep söylüyorum zaten ama bu kızın seçilmişliği ayrı bir boyutta. yıllarca izole bir hayat yaşamış bir bakire, ama aynı zamanda düzene başkaldıran bir asi. geceleri gizlice dışarı çıkıp meynanelere falan gidiyor. tamam bu kısımlar pek göze batacak detaylar değil. ama bu kızımız aynı zamanda gizli bir savaşçı. bir muhafızdan aldığı kıytırık eğitimle koca koca kraliyet muhafızlarına kafa tutan bir savaşçı. akıl almaz kılıç kullanma ve hançer savurma becerileri bir yana, o kadar profesyonel bir okçu ki canavarlar surlara saldırıp muhafızlarla çarpışırken bizim kızımız yumuşacık yatağından çıkıp onlara gizlice destek oluyor bu yeteneklerle. uzaktan düşmanın göğsünü tam on ikiden vuruyor falan... ne bileyim yani, biraz abartı. bir de ölüm döşeğinde olan bazı insanlara (kitabı okuyanlar bilirler) onlar ruhunu teslim etmeden önce gidip yüzünü gösteriyor, çünkü o tanrılar tarafından seçilmiş bakire ya, azizlere yakışır bir ölüm olsun diye. bir de onların canını kendi elleriyle alıyor... yani ne gerek var anlamıyorum. yazar poppy'yi sevdirmek için her tuşa basmış. bir de bir okusanız sürekli mağdur. çevresindekiler bizi onun ne kadar mağdur olduğuna inandırma işini o kadar abartmışlar ki... poppy hanım inanılmaz zeki, mantıklı, sorgulamadan kabul etmeyen biri ama nedense sorgulamayı akıl etmediği tek şey içinde bulunduğu durum. her b0ka ses çıkarır ama dayak yemeye sessiz kalır. burada onun görevini de çevresindeki embesiller üstleniyor işte. ayy ana karakteri sevdirme çabalarından nefret ediyorum her kitapta. hayır canım o çok güçlü, bilge, merhametli, cesur biri değil!!! öyle olsa biz anlarız zaten lütfen bizi ikna etmeye çalışmayı bırak artık!
poppy ve hawke arasındaki romantizmin oluşumunu begensem de ilerleyişini beğenmedim. güzel başladılar, aralarındaki kimya sayfalara alev aldırıyordu resmen (abart) ama birlikte oldukları sahneler çok sıkıcıydı. zaten gereğinden fazla vardı bu sahnelerden ama güzel yazılmış olsalardı bari... (bu arada itiraf ediyorum kızlar hawke'ın prenses deyişine de aşık oldum tamam mı?! bu hitap şekli hep hoşuma gidecek sanırım...)
ve bir diğer sorun kitapta hiçbir şeyin açıklanmaması. poppy'nin neden seçilmiş bakire olduğu da dahil olmak üzere yükselmişlerin neden yükseldiği, alçalmışların neden alçaldığı (?), göz renklerinin neden değiştiği, neden ikinci, üçüncü, dördüncü bilmem kaçıncı çocukların alındığını anlamak bize bırakılmış tamamen. hiçbir şey anlamasam da okuması keyifli olduğu için pek takılmadım buralara.
sonunu da hiç sevmedim bu arada. zaten şaşırtıcı olmadığını söylemiştim ama hiç heyecanlı yazılmamıştı. yazar falan mı değişti diye düşündüm çünkü ilk bölümler bu kadar güzel başlayıp okuma isteği uyandırıyorken son sayfaların bu kadar sıkıcı olması yakışmamış kitaba. umarım diğer kitaplarda toparlanmıştır.
·
1.027 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Sümeyye first of her name mother of cats
Gönderi Sahibi
teşekkür ederim! yazar ya çok güzel işleyecek ya da mahvedecek diye düşünüyorum 😄 umarım güzeldir.