---
Fesleğen biraz günlük gibi, biraz iç döküş gibi… Kimi yerde sanki kendi kendine konuşuyor, kimi yerde de okuyanla dertleşiyor. Hayatın içindeki küçük şeyleri, aşkı, kalp kırıklıklarını, bazen de Allah’a yakınlaşma çabasını çok sade ama dokunan bir dille anlatıyor.
Bir yanıyla “yarım kalmışlık” var kitapta, hep tamamlanmak istenen bir şey. Ama diğer yanıyla da “teslimiyet” var; yani her şey olması gerektiği gibi olur, insan sadece kalbini temiz tutmalı, diyor gibi. Fesleğen çiçeği de orada bir sembol aslında: hem sevginin hem de sabrın simgesi.
Kitap baştan sona “içten” yazılmış gibi, şiirle düzyazı arasında gidip geliyor. Okurken bazen bir arkadaşla sohbet ediyormuşsun gibi, bazen de kendi iç sesini dinliyormuşsun gibi geliyor. İyi okumalar~
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.