İlk yarısında oh be dedim sonunda birbirlerini daha ilk sayfadan cinsel olarak arzulamaktan ziyade birbirlerini tanımaya çalışan 2 insan. Bu yönüyle günümüz romancelerinden ayrılıyor ki zaten kitap da eski. Ben bu tadı seviyordum. Günümüzde her şeyi cinselliğe çekme olayı beni irrite ediyor.
Amaaaa kitabın ilk yarısı beni ne kadar memnun ettiyse ikinci yarısı o kadar sinir etti.
Bundan sonrası spoiler
Öncelikle karakterler sadece 3 kere konuşup nasıl bu kadar aşık oldu? Hadi diyelim ilk görüşte aşk buna okey olalım. Ama Hope sen gördüğüm en gerizekalı karakter olabilirsin. A be gerizekalı madem çocuk sahibi olmak senin için bu kadar önemliydi çocukları sana bok gibi davranan, seni gerçekten hiç sevmeyen ve mutsuz olacağın belli olan Josh'tan mı yapmak zorundaydın? Üstelik de evlat edinme ya da başka çareler arayabilirdiniz ama evlat edinmeye olan bakışın da beni kusturdu kusura bakma. Yaşadığın her şeyi hak ediyorsun. Yazar sanki dramla bitsin diye zorlamış da zorlamış. Yaşlandıklarında duygulanmamız falan mı gerekiyordu ben sadece sinirlendim