Başkaldırı, Özgürlük ve Kaos
"Dünyalılar" kitabı ana karakter Natsuki'nin çocukluğundan yetişkinliğine doğru uzanan travmalarını, "dünya=fabrika" alegorisiyle birleştirerek kitabın son kısımlarına doğru bilinçli olarak sınırları yıkan, garip ve rahatsız edici bir toplumsal korku anlatısına dönüşmesini anlatıyor. Özgürlüğün doruğu, toplumsal zincirlerin kırıldığı bir alan ve kendi iradelerinin hakim olduğu bir " küçük evren "
!SPOILER!
1) "Dünya=Fabrika"
Natsuki'nin gözünde toplum bireyleri üretim ve üretmeye zorlayan dev bir makinedir. Evlilik, kariyer, iş hayatı, çocuk sahibi olmak hepsi bu makinenin içindedir.
Roman boyunca ailelerin özelllikle kadın karakterlerde kurduğu çocuk yapmak ve "aileye yakışır" kadın olmak hakkında baskısı, kadın bedeninin denetimi vb.
Final kısmındaki yamyamlık ve insanlıktan çıkma Fabrika'nın tüketimini tersine çevirip toplumsal tüketimi fiziksel tüketime çeviren çarpıcı bir metafordur.
"Toplum sizi yer -> Siz toplumu yersiniz"
2) Piyyut( Pelüş kirpi )
Piyyut'un Natsuki'nin dissosiyatif bir baş etme uğraşı olarak gördüğü ve Natsuki'ye misyon vermesi, çocuk zihninin istismar ve inkâr karşısında kurduğu koruyucu fantezi alanıdır.
Piyyut'un Bay Igasaki konusunda tekrar eden ve emir veren sözleri ve öldürme sahnesindeki renkli ve bir çocuğunun gözünden yaşanıyormuşçasına okuyucuya aktarılmasına zıt düşerek artık baş etme mekanizmasının işlevini yitirip kırıldığını gösterir. "Gerçekliğin ağırlığı fanteziyi sonunda susturur."
3) Dağ Evi İzolasyonu
Final sahnesi dar bir iç mekanda gerçekleşir, yazar bu küçük ölçeği evrensel etkiler için bir rezonans kutusu olarak kullanıyor. Natsuki, Yuri ve Tomoya kar fırtınası ile izole olarak gerçek hayattan daha da kopuyor. Açlık, travmalar ve çocukken kurdukları uzaylı fantezisi sonunda gerçek olup dissosiyatif bir çöküşe yol açıyor. Cesetleri yemek ve birbirlerinin etlerine yönelmek psikoz içinde hayatta kalma ve kontrolü geri alma metaforu haline geliyor. Yamyamlık eylemiyle hem sistemin kendilerini tüketmesini hem de kendi varoluşlarını tersine çeviriyorlar. Artık tüketilen değil tüketen konumdadırlar.
Natsuki, Yuri ve Tomoya insanlığın etik kurallarını ve yasalarını tamamen reddediyor ve travmanın dışa vurumu olarak çarpık bir çözüm elde ediyor. Toplumsal düzeni değil, kendi akıl sağlıklarını savunmak için kuralları tersine çeviriyor.
4) Özgürlük Ve Kaos Arasındaki Kısa Çizgi
Romanın finali bu üçlünün özgürleşme ve fabrikaya karşı başkaldırının doğal sonucu olarak deliliğin trajik gösterimi.
Sisteme karşı başkaldırısının bu denli sonuçlanmasının bir delili değil de Murata burada başkaldırıyı saf özgürlük isteğiyle, plan ve sınır olmadan yapılırsa sonuçların ne denli yıkıcı olabileceğini bize gösteriyor. Natsuki, Yuri ve Tomoya kendi küçük evrenleri kurmak istemelerine rağmen dünyanın kurallarından tamamen kopmaları ve kendi iç düzenlerini kuramamaları bu saf özgürlük arayışını kaotik ve yıkıcı bir eyleme dönüştürüyor.
5) Final
Kurtarma ekibi eve geldiğinde karşılaştığı manzara toplumun bu başkaldırıyı hazmedemediğini gösterir. Ancak üçlü tepkilere rağmen( kusma vb.) kendi evrenlerinden dışarı çıkar ve buda Murata'nın finaldeki ironik mesajını güçlendirir: Özgürlük, sistemin kabul edemediği bir gerçektir ve çoğu zaman başkaldırının yolu kaos ve rahatsızlıklarla doludur. Başkaldırının gerekli olduğunu ama özgürlük ve kaosa teslim olmak arasındaki farkı bireyin anlaması gerektiğini romanda anlattığı karmaşa ile anlatıyor.
·
94 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.