Spoiler uyarısı
Bu kitapla beraber masalsı korku hissini ne kadar sevdiğimi tekrar anladım.
İlk yarıyı okurken kesinlikle 10 vereceğimden emindim, evden kaçıp geri döndükleri ana kadar aslında bir direkt çocuk kitabı denmezdi bile ama finali öyle saf iyiliğin kazanacağı şekilde kurgulamışlardı ki , geleneksel anlatıyla beraber tektipleşen bir final verince iki puan kırdım. Ama bu benim , daha grilerle yazılmış ve fiziksel güçle değil daha farklı savaslarla kazanılmış sonlar beklememden dolayı. Yoksa bir masal genelde zaten siyah ve beyazlardan oluşur o nedenle kendi kategorisinde bir kusur dahi değil.
Bay hood'un arkaplan hikayesini daha iyi derin öğrenmek isterdim, en sonunda karakterin eve geri dönüşü sahnesinin daha büyük ve coşkun duygularla aktarılmış olmasını isterdim çünkü şahsen lulu ile inanılmaz bir bağ kurup onu kurtarmak amacıyla taşıdığı fikri bana geçmedi :( Çocuğun bay hood'un final boss versiyonu halini de bu kadar kolay yenmemesini isterdim , ruhlarına kavuşan göldeki çocuklar ordu gibi çıkıp hep beraber birşeyler yapılabilirdi , ama işte o geleneksel anlatımda nedense illa ana karakter tek başına herşeyi göğüsleyecek aniden üstün bir iradeye sahip olup kahraman olacak ya mecbur