Dostoyevski’nin ustalığını en çok hissettiren eserlerinden biri. Raskolnikov’un işlediği cinayet sonrası yaşadığı vicdan azabı, insanın iç dünyasının karanlık taraflarını çok gerçek bir şekilde yansıtıyor. Okurken bazı bölümlerde sıkışmışlık hissi yaşadım çünkü yazar psikolojik çözümlemeleri öyle detaylı yazmış ki, sanki sen de Raskolnikov’sun. Sonya karakteri ise kitabın en saf ve umut verici yanıydı. Bu kitap insanı sadece bir hikâye anlatmakla kalmıyor, aynı zamanda “adalet, vicdan ve pişmanlık” üzerine düşündürüyor.