yerli mecnunumuz, saygıdeğer martin beyefendiye
ölümlü birine duyulan bir âşkın bu kadar aham şaham betimlenerek abartıldığı bir kitap okumamıştım daha önce galiba, ve tabi bu kadar yıldırımlı başlayan bir âşktan, leyladan mevlaya metaforu görüyor olabilirdik şimdi martinimiz anadolu topraklı olsaydı, ya da ben senin resmine aşığım, seni değil aşkı sevdim, sevmeyi sevdim, gibi gibi klasik sözlerimizi, hâ martinin birde kendini ispat çabası vardı bizim mecnunun saf aşkından farklı olarak tabi ispat bitince âşk de puf oldu, kısaca saygıdeğer gelmiş ve gelecek yazar adayları bu duyguyu alev topu topu gibi bu kadar şimşekli anlatıp, yağmursuz bırakmayalım yâ bence,
saygılar, efenim...
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.