Zafir Apartmanı’na Hoşgeldiniz.
Zafir romanını okurken ilk başta karakterlerin biraz tekdüze olduğunu düşünmüştüm. Fakat ilerledikçe her birinin kendine özgü bir derinliği olduğunu fark ettim. Bu derinlik, kitabın en güçlü yanlarından biri olmuş. Özellikle anlam arayışı, varoluş düşünceleri ve kimlik sorgulamaları gibi temaların işlenmesi, eseri sıradan bir hikâyenin ötesine taşıyor. Bu tür konuları okumaktan keyif aldığım için, roman boyunca onlarla karşılaşmak benim adıma oldukça değerliydi.
Yan karakterlerin çokluğu zaman zaman aklımı karıştırdı; bazılarını birbirine karıştırdığım bile oldu. Ama bu durum hikâyenin zenginliğini gölgelemek yerine, bana sosyal ağ şemaları çizdirerek farklı bir okuma deneyimi yaşattı. Kitapta geçen çınar ağacının da özel bir anlam taşıdığını hissettim; ancak tam olarak çözemediğim bir sembol olarak zihnimde yer etti. Bir ara aşk temasının da ön plana çıkabileceğini düşündüm. Çünkü varoluş ve kimlik kadar aşk ve sevgi de insanın anlam yolculuğunda yer eden konular. Saliha karakteriyle yaşanan “olacak mı, olmayacak mı?” gerilimi kafamda hep sürdü. Ancak kitabın odağı bu olmadığı için aşk boyutu biraz havada kalsa da, bütünlüğe zarar vermemiş.
Romanın ilerleyen bölümlerinde yeni karakterler devreye girdikçe zihinsel olarak zorlandım; fakat bu da anlatıya derinlik kattı. Özellikle “Hermes’in Tablası” isimli kumarhane oyunu çok hoşuma gitti; hatta böyle bir oyunun gerçekten var olup olmadığını araştırmak istedim bile.
Genel olarak Zafir’i okurken keyif aldım. Roman benim sıkça yöneldiğim bir tür olmasa da, Emre Sofu’nun uzun bir metni bütünlüklü biçimde kurabilmesi ve karakterlerin derinliğini koruyabilmesi büyük bir başarı.
Zafir, derin temalarıyla, çok katmanlı karakterleriyle ve okuru düşünmeye davet eden yapısıyla dikkat çekici bir roman. Ve bence herkesin yolu, bir kere de olsa, Zafir Apartmanı’ndan mutlaka geçiyor.
·
870 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.