“Hayat hikayelerin tekrarıdır.”
İşte tam da böyle başlıyoruz kitaba;
Yolcunun aynı hana farklı çağlarda girişini okuyarak.
Yolcu, Şarabi'yi arar. Sorularının cevaplarını...
Ve Şarabi’nin Kuyu ile sohbetine katılır.
Bilincinde karanlık kapısı olarak Kuyu'yu kullanmış yazarımız. Ve Yolcuyu Kuyu'nun dibine karanlığa doğru bir yolculuğa çıkarır. Yolculuğunda ona sohbetiyle eşlik etmeye devam eder.
Aydınlığın içinde özünü insan nasıl unutur? Başlangıçtaki karanlığı “hatırlatmak” adına karanlıkla tanıştırmaya çalışırken; insanı,Tanrıyı , aşkı kimi zaman eleştiren durmadan genişleyen sohbetlerine katılan eşlikçileriyle akışına kapılıp biz de yolcu oluyoruz Kuyu da hiçliğimize doğru...
Özetle; dünyanın bir Han, biz de yolcu.
Güzel dedikodu yaptık. Çok keyifliydi. Size de tavsiye ederim. ;)
ŞarabiAhmet Şerif Doğaninstagram.com/p/DNybzK52H-j/?...
İlginizi çekerse alıntı linkleri: