Pál Sokağı Çocukları bende oldukça saf ve samimi duygular uyandıran bir kitap oldu. Eser 1900'lerin başlarında Macaristan'ın bir semtinde yaşayan çocukları ve çocukların arasındaki dayanışmayı, düzeni ve birlik duygusunu akıcı ve doğal bir kalemle anlatıyor.
Çocukların ön planda olduğu eserleri hep sevmişimdir, birçok eserin de çocukları ana karakterler yaparak bizi hikayeye daha sıkı bağladığını düşünüyorum. Bu kitaplar genelde çocuğa bir görev verir ve biz onun yolculuğunu okuruz. Bu kitapta ise çocukların iç dünyasını ve oyun kavramıyla ahlaki yargılarını görme şansına erişiyoruz.
Bu çocuklar neyin adaletli olduğunun, birine sadakat ile bağlanmanın ne anlama geldiğinin, ihaneti nasıl karşılamaları gerektiğinin farkındalar. Bu duygu ve düşünce sistemleri çocukların aralarında oynadıkları askerlik oyunundaki alt-üst ilişkilere olan bağlılıklarında, "başkan"larına duydukları sadakatte, rakiplerine gösterdikleri saygıda, aralarında kurdukları stratejilerde ve ait hissettikleri yeri tüm benlikleriyle savunma gayretlerinde kendini gösteriyor.
Kitabı okurken birçok kere keşke çocuklar gibi ahlaki yargılarımız saf kalsaydı ve doğruluktan ayrılmadan, dürüstçe ve onurla kurduğumuz çocukluk oyunlarını yetişkin dünyamızda da sürdürebilseydik diye düşündüm. Bence yazar basit bir dille ve yalın olay örgüsüyle, her yaştaki okuru etkileyebilecek başarıda bir eser yazmış. Bu değişen dünyada ve benliğimizde, umarım doğruluktan ve doğru olduğunu düşündüğümüz kavramların ardından Nemescek gibi cesaretle yürümeyi başarabiliriz. Çocuklardan öğrenecek çok şeyimiz var.
"Basit çocuk ruhunda derinden derine bir şeyler değişiyordu. Hayata dair, hani içinde hepimizin bazen kederli, bazen neşeli köleler olduğumuz hayata dair, bazı gerçekleri kavramaya başladığını hissediyordu."
Pal Sokağı Çocukları
Pal Sokağı Çocukları
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.