Puan vermedi·430 syf.····Okunma: 26 Ağustos 2025 01:20 (Spoi içerir.)
Cümlelere nasıl başlasam bilemiyorum ama okuduğuma asla pişman değilim. Kitabı okurken Raşit karakterine aşırı derece de sinir olup her sayfasını çevirdiğimde sövüp saydığım bir karakter oldu. Erkek çocuğuna düşkün ama kız çocuğunun ne kadar değersiz olduğunu da bu kitapta bir kez daha anladık kızı yetimhaneye verip kızın orda da mutlu olmadığını eziyet çektiğini az çok tahmin edebildik ama Raşit’in kendisinin yemeyip sırf erkek çocuğu seviyor diye o yemeği o kıyafetleri yoktan var edip oğlu için neler yaptığını gördük. Seni asla affetmeyeceğim Raşit.
Ah Meryem co. Bahtsız bedevi Meryem. Babanın seni sırf harami olduğun için adını lekelemesin diye sadece belirli birgün gelip seni ziyaret etmesi nasılda mutlu ediyordu. Oysa kapısına gittiğinde evde olmasına rağmen seni evine bile almadı kapıya bile çıkmadı seni görmek için annen intihar edince mecbur aldı seni evine Nana ne kadar da haklıymış. Üstüne yetmezmiş gibi seni senden yaşça büyük bir adama sen daha gencecik körpecik kız çocuğuyken Raşit denen adama vermesi. Adamın da tam şeref yoksunu olması ve kendisi her kadına bakarken seni burkaya sarması neymiş benim olana kimse bakmazmış önce sen milletin karısına kızına bakma da sonra seninkine bakmasınlar.Yediğin dayaklar çektiğin çileler Meryem bu hayat seni yeterince yıpratmış. Leyla’ya gelince ilk başta çok sinir oldum ne demek ya seni kurtaran kadına kuma gitmek ama maalesef ki Tarık’ın öldüğünü düşünüp kabul etmesi neyse dedirtti. Sonra Meryem’e arkadaş sırdaş olması Meryem’i gerçekten sevmesi çok güzeldi. Birlik olup Raşit’e hakettiğini vermeniz mükemmeldi. Sonu güzel bitti evet ama Meryem de bu güzel sonun içinde olabilirdi….