“Birileri bu ülkeye boydan boya bir ağ attı, biz de içine düştük, dedi annem”
Anlatıcımız Ladydi Garcia Martinez on dört yaşında, annesinin kulağına fısıldadığı “artık seni çirkinleştirmenin zamanı geldi” demesi hatırladığı en eski anısıdır. Kauçuk ağaçlarıyla, yılanlarla, iguanalar, kırmızı dev karıncalar ve zehirli akrepleriyle erkeksiz bir bölge Meksika nın bir dağ köyü olan Guerrero. Evlerde kız doğduğunda “oğlum oldu” der anneler. Herkes bilir bunu ama ses etmezler. On bir yaşından itibaren kızların saçları uzatılmaz, yüzlerine ve dişlerine çirkin olmaları için koyu renkli boyalar sürülür. Bazen kızları kişisel kullanımları ya da insan ticareti için kaçırmaya uyuşturucu kartellerine ait SUV araçları gelir. Kızlar daha önce açılmış çukurlara gizlenirler. Onları koruyacak babaları ya da abileri yoktur çünkü tüm erkekler sınırdan geçip ABD ne kaçak yollarla giderler, arada para yollarlar ama bir daha asla dönmezler.
Ladydi nin gözünden okuduğumuz, tavşan dudaklı doğan Maria, Jennifer Lopez den daha güzel bir kız olan Paula, annesi AİDS olan Estefani, güzellik salonu sahibi Ruth ve anneleri… hikâyelerini okumak hayal dahi edemeyeceğim bir boyutta içimi acıttı. İnsanın çukurdaki akreplerden daha merhametsiz olmasını okuyacaksınız, sevginin, arkadaşlığın fedakarlık demek olduğunu okuyacaksınız, haş haş yetiştirilen topraklara insan hayvan ayırt etmeden paraquat adlı kimyasal ilacın hükümet tarafından havadan serpildiğini okuyacaksınız.
Maalesef okuyacaklarınız, karakterler haricinde kurgu değil arkadaşlar. Bu roman günümüzde de yaşanan gerçek olaylara dayanıyor. Meksikalı bir yazar Jennifer Clement ve anlatılanlara hakim, dili şiirsel ve akıcı, Melisa Kesmez in çevirisi de çok başarılı. Tüm okuyuculara rahatlıkla tavsiye edebileceğim bir romandı, severek okudum.
·
211 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.