"İnsan ne kadar uğraşırsa uğraşsın, içindeki doğasından kaçamaz."
Dr. Jekyll, toplumun görmek istediği gibi biri olmaya çalışıyor: nazik, saygın, ahlaklı... Ama içindeki bastırdığı taraf öfke, arzular, hırslar sessizce büyüyor. O bastırdığı ne varsa sonunda "Bay Hyde" olarak vücut buluyor. Yani içimizde susturduğumuz taraf, bir yerde mutlaka kendini gösteriyor. Belki bir öfke patlamasında, belki vicdan azabında, belki de uykusuz gecelerde.
Bunu okuyunca insan durup düşünüyor: "Ben de bazen kendi içimle savaşıyor muyum?" diye... Ve evet, savaşıyoruz. Hepimizde var bu çelişki. Ne tamamen iyi ne de tamamen kötü varız. Bu gerçeği kabullenmek kendimize daha dürüst olmak demek bence.
Çünkü ne kadar bastırırsak, o karanlık taraf bir o kadar güçleniyor. Kötü duygularımızı bastırmak yerine onları anlamaya çalışmak hem daha sağlıklı hem daha insanca bir yol.
Temponun hiç düşmediği, sayfaları merakla çevirdiğim bir modern klasikti. Psikoloji, kişilik bölünmesi, çoklu kişilik bozukluğu gibi konulara zaten bayılırım. Polisiye, gerilim, psikoloji bir arada olsun hem de klasik olsun diyorsanız tavsiyemdir, mutlaka şans verin.
İyi okumalar.
Dr. Jekyll ile Bay HydeRobert Louis Stevenson · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202427,1bin okunma
·
1 +1'leme
·63 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.