Köpek bahane, eleştiriler şahane. Altını çizeceğiniz bir sürü anlamlı sorgulama ve hak vereceğiniz çıkarımlar ile Csutora.
Son sayfalarda “Biz insanlar yaşamda dişlerini göstererek bizle kavga eden şeyleri daha çok seviyoruz.” diyor Marai. Gizli gizli takdir ederek seviyoruz aslında başkaldıranları, kendi özgürlüğünü arayanları. Cesaretleri bize sevgi verirken bir yandan da böyle kişileri veya her türlü canlıyı hayatımızdan uzaklaştırmaya çalışıyoruz. Çünkü işimize öylesi geliyor. Marai de köpek hikayesiyle tam olarak bu ikiyüzlü hallerimizi eleştiriyor.
Marai, hikayeyi tanrısal bakış açısıyla aktararak üç ana karakterimizin etrafında işliyor. Beyefendi, eşi Terez ve Csutora…
Beyfendinin eşine Noel hediyesi olarak hayvanat bahçesinden aldığı Csutora isimli köpeğin ailedeki varoluşunu okuyoruz. Köpek üzerinden de Marai toplumu ve insanı, insanın davranışlarını eleştiriyor. Kimi zaman gülümseten çıkarımlar kimi zaman da ne haklı dediğiniz eleştiriler.
Csutora başına buyruk bir köpek ve aile tarafından ne kadar eğitilmeye çalışılsa da dik başlı olan köpeği bekleyen sonu şaşkınlıkla okuyoruz. Aile mi köpeğin hayatına uyum sağlayamadı yoksa köpek mi ailenin kurallarına? Okuyun isterim.
En son kitabı olan ‘Mumlar Sonuna Kadar Yanar’ ı da düşününce Marai, duyguları ve olayları okuyucuya geçirme konusunda gerçekten çok başarılı bir yazar. Bu kitabını da çok sevmiş olsam da benim gönlüm hala bir önceki kitabı ‘Mumlar Sonuna Kadar Yanar’ da.
·
348 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.