·536 syf.··Beğendi
···Okunma: 27 Ağustos 2025 00:00 Kurtuluş Projesi✯✧.*☆—
5/5
İlk sayfasından son sayfasına kadar bayıldım. Ryland ile hafızamızı adım adım kazanmaya çalışırken olan süreç muazzamdı. Geriye dönüşleri yazar o kadar güzel yazmıştı ki "Ama şimdi neden yani?" demiyorsunuz. Ki kitaptada neden-sonuç ağları harika örülmüştü. Yazarı bu açıdan sürekli tebrik ettim.
Kurgunun içerdiği bilimsel anlatılar okurken zihnimde harika bir tat bıraktı. Oraları belki de iki kat heyecan ile okudum. Bilim kurguya yabancı olanları zorlayabilir ama bundan emin değilim. Hiçbir terim öyle havada kalmıyor ve yazar harika bir anlatım sunuyor. Bu açıdan Stratt'in sanırım bu konulardan anlamaması çok iyi olmuş okurlar adına.
Stratt'e belki çoğunluk Ryland'ı bir intihar görevine zorla gönderdiği için kızmıştır. Ben de içerledim ama sonuçta siz insanlığı ve nice yaşamı kurtarmak için bir projenin başına geldiniz. Tabii ki etik açıdan birçok yanlışlık görülebilir ama ben kesinlikle kadına hak verdim. Hatta bu projenin başında Stratt olduğu için çok şanslılar.
Ryland Grace sen fevkalade birisin. Kalbimi fethettin, esprilerini yaparken hemen yanındaydım. Sorunlar karşısında paniklemen ama aynı zamanda çözüm aramaya başlaman... Zeki bir biyolog, fizikten anlıyor, hiç bilmediği bir yeni yaşam formları ile olan teması ve ilişkileri de fevkaladeydi. Bu hem Astrofajlar hem de Eridanlar için geçerli. Gerçi Taumipleri de iyi anladı, anlamanın ötesinde evrimleşmelerini sağladı. Eh, birkaç aksilik olmuşsa ne olmuş?
Astrofajlar, ksenoitler, Taumipler, Meryem Ana'nın tasarımı... Okurken defalarca hayran kaldım. Eridanların yapısı, zekaları ve görme duyuları. Görme her anlamda göz ile olmak zorunda değil? Ryland ile ilk temaslarından sonra kurdukları o tünel, birbirlerini anlamak için sarf ettikleri çabayı okumak çok çok keyifliydi. Ben de bir "Astrosan" ( astrofaj+insan) olarak oradaydım, her şeyi birinci gözden deneyimledim ancak boyutum sebebi ile fark edilmedim bile. Teşekkürler.
Uzaylı Mühendis'im, Ryland'ın tek dostu Rocky. Senden şüphe duyduğum için bana gönül koyabilirsin, sonuna kadar hakkındır. Hatta bu şüphem öyle yoğundu ki geminde aslında o kadar astrofaj olmadığını, işlerini tek başına yapamayacağın için bizi kullandığını ve en sonda bile Taumip sızıntısını senin bir planın olduğunu düşündüm (burada o andan itibaren bunu yapman için hiçbir sebep elbette yoktu ama ihanetin sebebi olmaz sonuçta). Ancak sorunun evrimin çok yönlü tarafından olması sebebi ile olduğunu anlayınca aklıma hemen senin durumun geldi. Sorunu çözemeyecek, dünyanı kurtaramayacaktın. Öyle ki uyurken bile yalnız kalacaktın...
Ryland belki Stratt'e göre korkaktı, kaçıngandı. Ama o son yerde ikilemde kaldığında anladım ki büyük bir cesaret göstererek her iki dünyayı da kurtaracaktı. O an, o an... Boğazım düğüm düğüm oldu, gözlerim doldu. Oysa Ryland'ın dünyaya dönmesini ne de çok istemiştim onunla beraber. Ancak böyle daha iyi oldu. Eminim ki insanlık onun önemini Eridanlar kadar anlamayacaklardı.
Kitabın son 55 sayfasında acaba sonunda neler olacak diye kendime alternatif senaryolar oluşturdum ama bunların hiçbirinde bu son yoktu... Çok daha iyi olmuş.
Kitap kurgusu, bilimi, duygusal yönleri, neden sonuç ilişkisi, ilk yaşamla temas gibi birçok açıdan beni inanılmaz tatmin etti. Bu yılın enlerinden olduğunu söylememe gerek bile yok. Bir kucak dolusu sevgi Erid gezegenindeki Ryland ve Rocky'ye.
İnsan vücudunda kendi hücresinden çok bakteri hücresi vardır. Fen sevdalıları bilir böyle şeyleri.