Aman dikkat. Azıcık "spoi" içerebilir.
Bazı kitaplar bir defadan fazla okunmalıdır. Hayatın farklı zamanlarında , farklı bakış açılarıyla. Her okuduğunda farklı bir şeyler söyler kitaplar okuyucuya. Simyacı da benim için onlardan biri. Kaçıncı kez okuduğumu bile hatırlamıyorum artık. Şimdi gelin, bu kitabı birlikte inceleyelim. Ama ufak spoiler olabilir, bilginize.
Paulo Coelho’nun Simyacı adlı romanı, ilk bakışta bir çobanın hazinesini bulmak için çıktığı çöl yolculuğu gibi görünse de aslında insanın kendi özünü, kaderini ve hayallerini bulma yolculuğunu anlatır. Santiago’nun macerası, evrensel bir arayışın sembolüdür. Her insanın hayatta gerçekleştirmesi gereken bir “kişisel efsanesi” vardır ve gerçek mutluluk, bu efsanenin peşinden gitmekle mümkündür. Kitapta sık sık “işaretler” kavramıyla karşılaşırız. Santiago, rüyalar, tesadüfler ve doğadaki küçük ayrıntılar aracılığıyla yolunu bulur. Çöl ona işaretler verir, hatta ona çölün dilini öğretir. Yazar burada evrenin sürekli bizimle konuştuğunu, ama çoğu zaman bizim bunu duymadığımızı hatırlatır. Bu işaretler aslında insanın sezgileridir, yüreğinin sesidir. Doğru anı yakalayabilmek için kalbin sesine kulak vermek gerekir. Kalbin sesi kimi zaman korkularla ve şüphelerle dolu olsa da, gösterdiği yol hep doğru olandır. Santiago’nun aldığı en büyük derslerden biri, hazinenin aslında yolculuğun sonunda değil, en başından beri yanında olduğudur. İnsan, değerli olanı çoğu zaman kendi içinde taşır. Ama bunu fark edebilmek için uzun bir yolculuktan, sınavlardan ve kayıplardan geçmesi gerekir. Yolculuğun kendisi, insanı dönüştüren gerçek simyadır. Kitaptaki simya metaforu da tam olarak bunu anlatır. Her insanda “kurşun” taraflar vardır: korkular, kararsızlıklar, kırgınlıklar, hayal kırıklıkları… Bunları bilgelik ve deneyimle “altın”a dönüştürmek, yani daha olgun ve dengeli bir benliğe ulaşmak, gerçek simya işidir.Romanda aşk da önemli bir yer tutar. Santiago'nun Fatima ile karşılaşması yolculuğunu yarıda kesmez, aksine onu güçlendirir. Yazara göre gerçek sevgi insanı yolundan alıkoymaz; aksine hayalleri besler ve anlamlı kılar. Sevgi, yolculuğun sonunu değil, yolun kendisini güzelleştiren bir güçtür.Tüm bu süreç boyunca kader ve özgür irade arasındaki ilişki de sorgulanır. Santiago'nun başına gelenler sanki önceden yazılmış bir yazgının parçaları gibidir. Fakat bu yazgıya ulaşmak için onun cesur kararlar vermesi gerekir. Yazarın mesajı nettir: Kader varsa bile ona varmanın yolu iradeden ve cesaretten geçer. Korkan ve vazgeçen insan yazgısına ulaşamaz.
Sonuçta Simyacı, bir hazine arama hikâyesinden çok daha fazlasıdır. Paulo Coelho, masalsı diliyle evrensel dersler verir: Hayallerinden asla vazgeçme. Kalbinin sesini dinlemeyi öğren. Evrenin işaretlerini fark et. Gerçek sevginin yolunu engellemediğini bil. Ve en önemlisi, aradığın hazineyi çoğu zaman kendi içinde taşıdığını hatırla.
·
140 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.