Bir sayfa kopuyor zamandan,
ayrılırken sen yanımdan…
Ajda’nın sesi gibi hüzün dolu,
bir şarkının nakaratında gizlenmiş veda.
Gözlerin uzaklaşırken bile,
kalbimde yankılanıyor o melodi;
“gitme” diyemeyen dudakların yerine
şarkılar konuşuyor benimle.
Bir yaprak düşüyor takvimden,
her düşüş bir hatıra eksiltiyor.
Sen gidiyorsun ama sesin kalıyor,
Ajda’nın şarkısında ölümsüzleşiyor.
Bir sayfa, bir an, bir bakış,
ve koca bir hayatın içinden
ayrılığın imzası düşüyor.
Zaman akıyor, biz susuyoruz;
ama şarkı söylüyor:
“Bir sayfa kopuyor zamandan…”
/A.Özhan