A.Özhan
@Mou_Leipeis
𝓐𝓷𝓲𝓶𝓪 𝓓𝓾𝓵𝓬𝓲𝓼 𝓥𝓲𝓿𝓪𝓼 𝓜𝓮𝓬𝓾𝓶
Sağlık Bakanlığı
Yükseklisans
Mersin
Mersin, 24 Aralık
60 okur puanı
Nisan 2025 tarihinde katıldı
Senli zamanların heyecanını özledim.
Bir mesajın gelmeden önceki o küçük kalp çarpıntısını,
Telefonu her titrettiğinde içimde açan o baharı…
Eskiden zaman seninle başka akardı.
Saatler acele etmezdi, dakikalar sakince yürürdü.
Birlikte konuşurken dünya biraz susar,
Hayat sanki bize yer açardı.
Şimdi bazen aynı sokaklardan geçiyorum,
Ama adımlarımda eksik bir ses var.
Çünkü senli zamanlar,
Sadece bir hatıra değil,
İçimde hâlâ yaşayan bir mevsim gibi.
Bilmiyorum sen de özlüyor musun…
Belki bir şarkıda, belki bir akşamüstü sessizliğinde
Aklına düşüyor mudur o günler?
/A.Özhan
HoşçakalDuygu ve Düşünce
Şimdi uzaklardasın.
Sesinin bıraktığı boşluk,
odanın en karanlık köşesine çökmüş bekliyor.
Ve sen…
Gitmen gerekiyordu, biliyorum.
Kalmanın yükü sende, susmanın yükü bende kaldı.
Sana “gitme” diyebilmek için
kendimi kaç gece parçaladığımı anlatamam.
Ama acının içinden bile bir güzellik dilenir ya bazen…
Ben de öyle yaptım:
“Git hadi… Güzellikler seninle olsun.”
Bu cümle bir veda değil,
kendimi kaybetmemek için attığım son imza gibi..
/A.Özhan
Sen gidiyorsun ya…
Bir sonbahar düştü kalbimin tam ortasına.
Yaprak yaprak döküldü içimdeki umut,
Rüzgâr, adının harflerini alıp savurdu uzaklara.
Bir serinlik çöktü omzuma,
Sanki mevsim değil de sen eksildin dünyadan.
Gidişinin sesi var hâlâ kulağımda,
Kapının kapanışından bile daha soğuk.
Öyle bir an ki bu,
Zaman boynunu büküyor, şehir nefesini tutuyor,
Ben ise içimde kopan fırtınaya karşı
Çaresiz bir suskunlukla duruyorum.
Sen gidiyorsun ya…
Gözlerimin içine bir sarı yağmur yağıyor.
Her damlası bir hatıranı taşıyor,
Her biri içimde küçük bir veda büyütüyor.
Ve ben biliyorum;
Bu sonbahar, takvimin değil senin gidişinin mevsimi…
/A.Özhan