Eski sayfaları açtım bu gece,
Toz kokusuna karıştı gençliğimin nefesi.
Bir iki satır, bir iki fotoğraf,
Ve kalbimin yankısında kaybolan bir ses…
Gözlerimde ağır bir matem gezindi,
Bir şarkı gibi döndü hatıralar.
Kulaklarımda özlenen insanların fısıltısı,
Sanki uzak bir rüzgârda kalan dualar.
Zaman geçmiş, ama izler susmamış,
Bir gülüş, bir bakış, hâlâ orada.
Yıllar gitmiş, ben kalmışım geride,
Bir fotoğrafın solmuş kenarında.
Ve anladım,
Geçmiş, gitmiyor aslında;
Sadece sessizce bekliyor,
Bir kalbin yeniden hatırlamasını…
/A.Özhan