✿ (SPOILER İÇERİR) ✿
İlginç bir önsözle başladı. Bir okuyucuyu kitabın sonuna gelmeyi isteyecek ve olayların nasıl geliştiğini merak ettirecek bir önsözle. Sonra yıllar öncesine dönerek olayların nasıl başladığını ve geliştiğini anlatmaya başladı.
Bataklık kavramı ilginç bir şekilde tanımlanmış. Bataklığa bir övgü var. Saklayan, gözleyen, yaşatan, yaratan.
Okurken Kya'yı ve yaşadıklarını çok derinde hissediyorsunuz. Mahkeme kararı açıklanırken oradaki herkesle birlikte nefesimi tuttum ve kalp atışlarım hızlandı, sonuca hızlıca göz gezdirmemek ve anı yaşamak için kendimi zor tuttum.
Mahkemede Kya'nın avukatı Tom'un sözleri çok anlamlı ve aslında kitabın vurucu kısmıydı. İnsanların Kya'ya sahip çıkmadıktan ve kendilerinden uzaklaştırdıktan sonra Kya'yı onlardan farklı olmakla suçlayarak onu bataklık çöpü, iğrenilesi bir şey olarak nitelendirmelerindeki ikiyüzlülük , Kya'nın toplumda kabul edilmemesinin ona verdiği acı, aynı zamanda o dönemde dışlanan ve hatta "renkliler" adı verilerek toplumdan ayrıştırılan insanların yaşadıkları ırkçılığa güzel bir göndermeydi.
Amanda Hill'in aslında Kya olduğu bilgisi çok ani oldu ve sindiremedim açıkçası. Kitapta onun olarak geçen şiirleri hatırlamadığım ve geri de bulamadığım için bağlantıyı çok kuramadım ben. (ara vererek okuduğum bir kitaptı bu yüzden de hatırlamamış olabilirim)
Kya'nın Zıpzıp'ı babası olarak sayması, annesinin Tate ve Kya'yı çizdiği tabloda ikisinin arasındaki bağın sembolü ve şu an hatırlamadığım küçük olarak nitelendirilebilecek bir sürü detay. Hepsi anlamlı ve çok güzeldi.
Sonu ise tam bir ters köşeydi. En başından beri bataklığın her türlü sırra sahip olması ve onu korumasına gönderme yapan kitapta "Bataklık Kızı" nın sırrının (aka Chase Andrews cinayeti) ebediyete kadar saklı kalması güzel bir detaydı. Bu sırrı bilen tek kişi Tate oldu, o da bataklıktan gelme bir çocuktu bir nevi ki bu sırrın sonsuza kadar bilinmez kalmasında yardımcı oldu.
Katilin bir şekilde hep Tate olmasını beklemiştim, çünkü bu şekilde tüm izleri gizleyebilecek Kya gibi yeteneklere sahip tek kişi oydu. Bir ara Kya'nın abisi Jodie olduğunu bile düşünmeye başlamıştım o da aynı şekilde bataklığı bildiği için.
Kitabın bitiminde Kya'nın Chase'i öldürdüğü gece olanların da anlatılmasını beklerdim bizim hayal gücümüze bırakılmış. Tate ile beraber Kya'nın karanlık yüzünü görmüş olduk.
Böcekler ve ölüm sinyalleri ile ilgili bilgiler de güzeldi. Kya'nın Chase'e yaptığı gibi.
Kitaptan sonra filmini de izlemeye çalıştım ama kitabından hemen sonra izlediğim için beni pek sarmadı sanırım yarısında bırakmak zorunda kaldım. Tate'i canlandıran oyuncunun kıvırcık saçlı olmasını beklerdim, kitapta Tate'in sarı kıvırcık saçları özellikle vurgulanmıştı. Ve film asla kitap tadı vermiyor elbette çoğu şey yüzeysel olarak geçiştirilmek zorunda kalıyor.
·
56 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.