Won-pyung Sohn’un Badem adlı romanı, genç yetişkin türüne ait olsa da her yaştan okura dokunabilecek güçlü bir hikâye sunuyor. Benim için okuma süreci yer yer durağan ilerlese de, özellikle gençlerin mutlaka deneyimlemesi gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Çünkü Badem, insanın kalbine çok basit ama derin bir gerçeği hatırlatıyor: Sevmek ve sevilmek ihtiyacı, hepimizin ortak dili.
Kitapta duygularını ifade etmekte güçlük çeken Yunjae’nin gözünden dünyaya bakıyoruz. Onun sessizliği, toplumun kalabalığı içinde hepimizin bir şekilde hissettiği yalnızlıkları yansıtıyor. Bazı bölümlerde akış yavaşlasa da, özellikle kitabın alt metinleri ve vermek istediği mesaj, bu yavaşlığın üstüne çıkmayı başarıyor.
Son söz ise beni en çok etkileyen kısım oldu. Yazarın şu satırları, kitabın özünü özetliyor:
“Çocuklar sevilmek ve sevmek ister. Hepimiz bir zamanlar çocuktuk.”
Bu cümle, sadece kitaba değil, hayata da başka bir gözle bakmamı sağladı. Belki de büyüsek bile içimizdeki o çocuğu hatırlamak ve ona ihtiyaç duyduğu sevgiyi vermek gerekiyor.
·
209 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.