Nermin yıldırımın harika ama depresif, annesiz ya da babasız büyümüş karakterlerinin birinin içinden daha çıktım, bu kadının biyografisiyse bunlardan biri çok ama çok üzülürüm.
Yine iç içe, çocukluktan yaşlılığa uzanan hayat hikayeleri, annesiz ya da babasız büyümüş birileri, yokluğunun acısını sindirememe, türkiyenin ve dünyanın yaşadıklarına sanki o an içindeymişçesine tanık olmayı içeren bi romandı. Bu artık okuduğum kaçıncı kitabı bilmiyorum ben biraz sondan başa gitmiş gibi oldum kitap sıralamasında ama üst üste okusam sıkılırdım hep aynı dramatik kadın karakterlerden. Hatta ev romanındaki karaktere bence çok benziyodu süreyya. Bu dramlar ve yalnızlık dolu hayatı daha kaç kere okuyabilirim bilmiyorum, yine de ne yazsa okutacak bi kalemi var nermin yıldırımın çok başarılı olduğu kesin ama olay örgüsünü ve karakterleri biraz değiştirse hiç fena olmaz gibime geldi.