Ömrünüz Şölen Olsun, Kardeşlerim!1000Kitap
Derin Deniz'in acımasız kollarında başlayan macera tüm hızıyla devam ediyor!
İlk kitaptan sonra nihayet Gizliman'a ulaşan ekibimizin başları bu kez de acayip yılan tanrılarına tapan ve kan arzusuyla dolup taşan gizemli adanın sakinleriyle belada. Lunu ve ekibi Gizliman'a varır varmaz adalılar tarafından yakalanır ve ölüm vadeden birbirinden farklı zorlu sınavlara sokulurlar. Herkesin ise tek bir amacı vardır ; o da bir yere ait olabilmek. Çünkü bu hastalıklı adada varolmak doğuştan gelen bir hak değil elde edilmesi gereken bir şeydir. Kan, ihanet ve çeşitli mühürlerle döşeli bu yolda ise kahramanlarımızın yapması gereken yegane şey hayatta kalmaktır fakat bu göründüğü kadar kolay değildir zira tehlike her köşe başında onları beklemektedir.
Evvet açılış nasıl olmuş? Bence ikinci kitabın konusunu gayet güzel anlatıyor. Buradan sonrası ise kitap hakkındaki düşüncelerim, ilk kitapla kıyas, karakter değerlendirmesi ve hikayenin üzerimde bıraktığı etkilerden bahsettiğim daha çok kişisel görüş kısmı gibi bir şey olacak.
Öncelikle 
Hainin Mührü 2 muazzamdı bunu bir açıklığa kavuşturalım hatta ilk kitaptan bile daha fazla hoşuma gittiğini söyleyebilirim. Nasıl ki ilk kitapta bir korsan serüveni okuyorduk bu sefer de İndiana Jones tarzında bir macerayla karşılaştık. Küçükken bilgisayarda LEGO İndiana Jones oynayan ve televizyonda filmlerini izleyen ben için oldukça güzel bir durum bu.
Övgü Deveci Safi 'nin kalemi gerçekten çok hoş. Yeni yazarlarımızın arasından O ve 
D. N. Archeron adeta saklı bir cevher gibi ve eserlerinin daha fazla ilgi görmesi gerektiğini düşünüyorum. 
Gümüş Yürek 1 serisini zaten okumuştum bugün de 
Hainin Mührü serisini bitirmiş oldum. (en azından ikisinden de yeni kitap çıkana kadar tabii;)
Serinin pek çok güzel yanı var ve öncelikle artılarından başlamak istiyorum. Gerçi hem ikinci kitaba hem de bu ayın başında okuduğum ilk kitabına tam puan veren benim için eksik ya da hatalı gördüğüm bir tarafları da yok.
Hikayeyi çekip çeviren 5 adet kahramanımız var fakat hem onlar hem de ara sıra gördüğümüz yan karakterler kesinlikle çok iyi yazılmış. Yazar onlara birkaç özellik atayıp dümdüz geçmek yerine bize hepsinin tereddütlerini, kırgınlıklarını, hayallerini, üzüntülerini ve mutlu anlarını sunarak her birinin gerçek insanlar olduğunu derinden hissetmemizi sağlıyor. Bu arada bölümlerin farklı karakterlerin gözünden anlatılması da gerçekten harika bir fikir. İlk kitapta karşılaştığımdan beri hoşuma giden bu özelliği sayesinde hem olayları diğerlerinin bakış açılarından da görebiliyoruz hem de kişilere ayrılmış bu özel kısımlar sayesinde ana karakterlerimizi daha iyi anlayıp onlarla gerçek anlamda bağ kurabilmemiz mümkün hale geliyor. Ayrıca kahramanların içsel ve dışsal mücadelelerini birbirine paralel olarak görme imkanımız da oluyor.
Kitabın sevdiğim başka bir tarafı da şüphesiz tahmin edilemezliği. Piyasada ki çoğu kitap birbirinin aynısı olup olay örgüsü okuyucu tarafından rahatlıkla ön görülebilirken bu seri kesinlikle her seferinde insanı hayrete düşürmeyi başarıyor ve asla bir sonraki hamlesinin tahmin edilmesine izin vermiyor. Bu da sürekli bir merak ve hikayeye akıcılık katarken okurken insana aşırı derecede keyif vermeyi de ihmal etmiyor.
Olayların geçtiği evrense bambaşka bir mesele. Gerçekten iyi tasarlanmış bir dünyaya sahip. Başlangıç hikayesi, Derin Deniz ve onun İlk Dünya'yı yutuşu... Hikayenin başında bildiğimiz üç insan topluluğu vardı ; Ark Ulusu, Kaya Halkları ve Gezginler. Bize zaten ilk kitapta mümkün olduğunca bu milletler tanıtılmıştı. Hepsinin farklı inançları, farklı düzenleri ve yaşam şekilleri vardı. Eh bazılarının kaderi kötüydü fakat bize o duyguyu olabilecek en iyi şekilde yansıttılar. Şimdiyse yeni bir toplulukla karşı karşıyayız; Efsanelerde ki Gizliman'ın saklı insanları. Gizler ve Hiçler bayağı değişikler şimdiden onu size söyleyeyim ve kahramanlarımızın onlarla mücadelesi asla kolay olmayacak.
Karakterlere yeniden döneceğim çünkü ilk kitabın aksine bu sefer en azından kahramanlarımızı uzun uzadıya bir ele almak istiyorum. Çünkü başlangıçtan bu yana çok yol katettiler.
~ Lunulata : Şimdi yalan olmasın ben en ana karakterimiz olan bu kıza ilk kitapta fazla ısınamamıştım. Tabii ki de bunda onun bencil ve çıkarcı kişiliğinin de etkisi büyüktü. Yine de zekası ve pratik düşünme şekli herzaman ona hayran kalmama sebep oluyordu. Şimdiyse Gizliman'a yaptıkları o tehlikeli yolculuk ve umudun peşinde koşarken bulduğu çaresizlik Lunu'yu bir hayli olgunlaştırdı. Artık giderek değişmeye, kendinden başkalarını düşünmeye ve arkadaşlığa inanmaya başlıyor. Ondaki bu karakter gelişimi içlerinde en hoşuma gidenlerden biri ve kesinlikle devamını bekliyorum.
~ Arm : İlk kitapta gruptaki herkesin onu diğerlerinden ayıran önemli bir özelliği varken bana kalırsa Arm daha çok destekleyeci bir roldeydi. Lunu zeki ve zehirli ana karakter, Dante ekibin silahı olabilecek kadar güçlü asker, Hodbin bencil ve karizmatik korsan, Beau ise kitaba adını veren mührün hain taşıyıcısı. Fakat Arm nazik, naif ve korumacı doğasıyla yalnızca Lunu'nun yükselmesini ve hayatta kalmasını sağlıyordu. Ama ikinci kitapta Arm büyük bir değişim yaşadı ve benim kendisi hakkındaki düşüncelerimi tamamen değiştirdi hatta artık onu daha çok sevdiğimi bile söyleyebilirim. Resmen şekercikten villain a dönüştü büyük başarı. (Alkışlama efekti) Sana Gazap çok yakışıyor Armcığım.
(SPOİLER)
Fakat bu uğurda afedersiniz ama Lunu'yu hiçbir yerine takmayışı ve kardeşini terk edişi benim bile hoş karşılayamayacağım bir durum. O yüzden de finalde "Onu bulamadım. Onu bulamadım. " diye takılıyordu ya hani elindeki Lunu için aldığı fazla mühürlerle hah işte umarım Dante ona gerçeği hemen söylemez de burnu biraz sürter. (Bu arada onun yaptığı şu mühür alma olayını ben Hodbin'den bekliyordum biraz hayal kırıklığına uğradım açıkçası.)
(SPOİLER İS OVER)
~ Dante : Ağır ablamız, güçlü ama çekici Ark askerimiz. Onun yavaş yavaş duvarlarını kırması ve bağ kurmayı öğrenmeye başlaması çok hoşuma gidiyor. Aslında tüm kahramanlarımızın geçmişinde yaralar var fakat Dante bu konuda bir tık daha ağır basıyor diyebilirim. Lunu Arm'a sahip, Beau annesiyle birlikte yaşıyordu, Hodbin'in ise Dede'si ve istemediği kadar çok üvey kardeşi vardı ama Dante annesi onlardan koparılıp da Ark askerleri tarafından yurdundan alındıktan sonra bir daha ne çocuk olabildi ne de genç. Ayrıca o ve Beau arasındaki ilişki de çok güzel. Beau kötü seçimler yaptı ve bunun bedelini de sevdikleri ödedi fakat ne kadar pişman olduğu da ortada, ayrıca Dante'yi çok seviyor. Dante ise ihanetinin ardından onu öldürmek ya da affetmek arasında gidip geldiği bir noktada yine de ikinci kitapta ilişkileri açısından da görmek istediğim gelişmeler yaşanıyor bu da benden size ufak bir bilgi kırıntısı olsun.
Ha küçük bir ayrıntı daha bu kitapta Aspen adında yeni bir karakterimiz vardı ve Dante'nin kendisi için yaptıklarından sonra aralarında birşeyler gelişmeye başlamıştı. Ben kitap boyu çok düşündüm acaba yazar bu yeni çiftle mi devam edecek yoksa bir mucize ile Dante'nin Bea'yu affetmesini mi sağlayacak diye. Aslında iki seçenekte imkan dahilindeydi, yine de ben işlerin nasıl gerçekleşeceğine son ana kadar emin olamadım. Dediğim gibi yazarın hareketlerini tahmin etmek bir hayli zor neyse çiftimize hayırlısı olsun diyelim açıkta kalan kişiye de Allah'tan şifa isteyelim.
~ Beau : Dediğim gibi ben kendisinin kötü biri olduğuna inanmıyorum, bana kalırsa yaptıkları da en çok yapan kişi olarak onu etkiledi . Sırf babasına kendini kanıtlama ve bir yere ait olma çabası yüzünden aşkını ve arkadaşlarını kaybetti, şimdiyse tek derdi yaptığı hatayı düzeltebilmek. İlk kitapta babası olacak Madrabaz yüzünden Beau bir noktadan sonra olmadığı biri gibi davranmaya çalışıyordu sonunda özüne dönmüş olmasına ne kadar sevindiğimi anlatamam, herkes gibi o da karakter gelişimi yaşıyor anlayacağınız kadarıyla. Ama umarım tekrar babasının peşine düşmez çünkü şu anki haliyle gayet iyi gidiyor.
~ Hodbin : Favorimi sona sakladım ehe ;) Her ne kadar biraz boktan bir kişiliği olsa da kendisini pek bir severim. Yani yakışıklı, becerikli, küstah, sivri dilli, soğukkanlı, hedef odaklı, planlı... Daha pek çok özelliği var da şimdi ben tutup hangi birini sayayım. Tabii kötü yönleri de yok değil; bencil, çıkarcı ve aç gözlü olduğu da bir gerçek. Neyse ki ikinci kitapta bu özelliklerini biraz törpülüyor. Hobdin'in en sevdiğim karakter olmasının yanı sıra Lunu'yla birlikte aynı zamanda favori çiftim olurlar. İkilinin sahneleri çok tatlı ve aralarında yavaş yavaş tüm o inkarlara rağmen gelişen duyguları okumak benim kitapta ki en büyük zevklerimden biri. Arm'ın boş bıraktığı meydanda Hodbin olabilecek en güzel şekilde boy gösteriyor. Gerçi o final sahnesinde kendisine biraz sövdüm, huylu huyundan kolay kolay vaz geçmiyor işte. Neyse inşallah o da Arm'la birlikte Lunu'nun yokluğunda az pişmanlık yaşar tek temennim bu.
Çok kısa bir şekilde yan karakterlere de değinip incelememi sonlandıracağım.
* Osman (Otto) : Aslında bu tatlı şey ikinci kitabın başında ortadan kaybolup sonuna kadar da bir daha gözükmedi fakat hikayenin temel taşlarından biridir. ;) Yokluğunda, o adada ne iş gördüğü gizemini halen daha korusa da ben küt kuyruklu kedi kardeşimizin daha fazla ekran süresine sahip olması taraftarıyım. Keşke daha evvel kendisini görebilseydik çünkü ben ikinci kitap boyunca onun kahramanlarımızın sınavları için bir koz, gizli bir yardımcı olarak var olabileceğine inanıyordum. Umarım son kitapta Otto'yu istemediğimiz kadar sık görürüz.
* Aspen : Adam ya. Şüphesiz yan kadro içinden kişiliğini en çok beğendiğim kişi o. Hatta asıl ekibin içine alınması için de imza falan toplamayı düşünüyorum, bence kesinlikle hak ediyor çünkü. Başta diğer soylulardan farkı yok gibi gözüküyordu ama içinden vefalı, gerçek bir lider çıktı, kesinlikle boş bir karakter değil muhakkak siz de seversiniz.
* Tamu : Senden beklemezdim koçum. Spoiler olmasın diye ayrıntı veremiyorum ama finalde resmen içindeki şeytanı çıkardın ne diyeyim inşallah layığını bulursun.
* Nikita : Gururlu ve sözünü sakınmayan Giz soylu kızımız. Başına gelenler talihsizlikti fakat bunun sayesinde senin bizim ekipte bir yer sahibi olabileceğine inanıyorum çünkü başka türlü onlarla asla yakınlaşamazdın. Alacağı bir intikam vardı, bir süre hiçbirşey yapmadıktan sonra ben "Tamam ya, artık herhalde canının derdine düştü bıraktı bu işleri." diye düşünürken o intikamını çok kritik bir yerde kullandı ya aferim kız, gözüm tuttu seni. Bu arada ben kendisini Arm ile yakıştırıyorum umarım aralarında birşeyler geliştiğini görebiliriz. Yani Övgü'nün en azından Arm için bu kadarını yapması gerektiği düşünüyorum çünkü kahramanlarımızın arasında bir sap o kaldı, lütfen duy sesimi ayrımcılık olmasın öyle değil mi?
* Beş Beter : İyi ve kötü tüm yanlarına rağmen bizimkiler için potansiyel bir arkadaş ve ortaktı. Hem Beau hem de Arm ile araları iyiydi. Hele Beau ile bayağı kardeş gibi olmuşlardı bir noktadan sonra. En son ona ne oldu hiç bilmiyorum ama bayağı bir merak ediyorum.
* Puhu : Pamuk dev. Güzel bir ayrıntı, farklı bir karakter olmuş.
Diğerlerini de boşverin artık ne diyeyim yazmaktan yoruldum yav.
Gelelim kapanışa. Bakın isterseniz yukarıdaki tüm bu külfetli kısmı boşverin ve direkt olarak bu paragrafa atlayın ama söyleceklerim yine de değişmez. Hainin Mührü serisi gerçekten de mükemmel bir roman, övgü almayı ve ünlü olmayı da sonuna kadar hakediyor çünkü gerçekten harika. Nokta. Hala okumadıysanız okuyun ve çevrenize de okutturun. Çünkü bu sizin için bir kayıp değil aksine kazancınız olur.
Hainin Mührü 2 muazzamdı bunu bir açıklığa kavuşturalım hatta ilk kitaptan bile daha fazla hoşuma gittiğini söyleyebilirim. Nasıl ki ilk kitapta bir korsan serüveni okuyorduk bu sefer de İndiana Jones tarzında bir macerayla karşılaştık. Küçükken bilgisayarda LEGO İndiana Jones oynayan ve televizyonda filmlerini izleyen ben için oldukça güzel bir durum bu.
Övgü Deveci Safi 'nin kalemi gerçekten çok hoş. Yeni yazarlarımızın arasından O ve D. N. Archeron adeta saklı bir cevher gibi ve eserlerinin daha fazla ilgi görmesi gerektiğini düşünüyorum. Gümüş Yürek 1 serisini zaten okumuştum bugün de Hainin Mührü serisini bitirmiş oldum. (en azından ikisinden de yeni kitap çıkana kadar tabii;)
Serinin pek çok güzel yanı var ve öncelikle artılarından başlamak istiyorum. Gerçi hem ikinci kitaba hem de bu ayın başında okuduğum ilk kitabına tam puan veren benim için eksik ya da hatalı gördüğüm bir tarafları da yok.
Hikayeyi çekip çeviren 5 adet kahramanımız var fakat hem onlar hem de ara sıra gördüğümüz yan karakterler kesinlikle çok iyi yazılmış. Yazar onlara birkaç özellik atayıp dümdüz geçmek yerine bize hepsinin tereddütlerini, kırgınlıklarını, hayallerini, üzüntülerini ve mutlu anlarını sunarak her birinin gerçek insanlar olduğunu derinden hissetmemizi sağlıyor. Bu arada bölümlerin farklı karakterlerin gözünden anlatılması da gerçekten harika bir fikir. İlk kitapta karşılaştığımdan beri hoşuma giden bu özelliği sayesinde hem olayları diğerlerinin bakış açılarından da görebiliyoruz hem de kişilere ayrılmış bu özel kısımlar sayesinde ana karakterlerimizi daha iyi anlayıp onlarla gerçek anlamda bağ kurabilmemiz mümkün hale geliyor. Ayrıca kahramanların içsel ve dışsal mücadelelerini birbirine paralel olarak görme imkanımız da oluyor.
Kitabın sevdiğim başka bir tarafı da şüphesiz tahmin edilemezliği. Piyasada ki çoğu kitap birbirinin aynısı olup olay örgüsü okuyucu tarafından rahatlıkla ön görülebilirken bu seri kesinlikle her seferinde insanı hayrete düşürmeyi başarıyor ve asla bir sonraki hamlesinin tahmin edilmesine izin vermiyor. Bu da sürekli bir merak ve hikayeye akıcılık katarken okurken insana aşırı derecede keyif vermeyi de ihmal etmiyor.
Olayların geçtiği evrense bambaşka bir mesele. Gerçekten iyi tasarlanmış bir dünyaya sahip. Başlangıç hikayesi, Derin Deniz ve onun İlk Dünya'yı yutuşu... Hikayenin başında bildiğimiz üç insan topluluğu vardı ; Ark Ulusu, Kaya Halkları ve Gezginler. Bize zaten ilk kitapta mümkün olduğunca bu milletler tanıtılmıştı. Hepsinin farklı inançları, farklı düzenleri ve yaşam şekilleri vardı. Eh bazılarının kaderi kötüydü fakat bize o duyguyu olabilecek en iyi şekilde yansıttılar. Şimdiyse yeni bir toplulukla karşı karşıyayız; Efsanelerde ki Gizliman'ın saklı insanları. Gizler ve Hiçler bayağı değişikler şimdiden onu size söyleyeyim ve kahramanlarımızın onlarla mücadelesi asla kolay olmayacak.
Karakterlere yeniden döneceğim çünkü ilk kitabın aksine bu sefer en azından kahramanlarımızı uzun uzadıya bir ele almak istiyorum. Çünkü başlangıçtan bu yana çok yol katettiler.
~ Lunulata : Şimdi yalan olmasın ben en ana karakterimiz olan bu kıza ilk kitapta fazla ısınamamıştım. Tabii ki de bunda onun bencil ve çıkarcı kişiliğinin de etkisi büyüktü. Yine de zekası ve pratik düşünme şekli herzaman ona hayran kalmama sebep oluyordu. Şimdiyse Gizliman'a yaptıkları o tehlikeli yolculuk ve umudun peşinde koşarken bulduğu çaresizlik Lunu'yu bir hayli olgunlaştırdı. Artık giderek değişmeye, kendinden başkalarını düşünmeye ve arkadaşlığa inanmaya başlıyor. Ondaki bu karakter gelişimi içlerinde en hoşuma gidenlerden biri ve kesinlikle devamını bekliyorum.
~ Arm : İlk kitapta gruptaki herkesin onu diğerlerinden ayıran önemli bir özelliği varken bana kalırsa Arm daha çok destekleyeci bir roldeydi. Lunu zeki ve zehirli ana karakter, Dante ekibin silahı olabilecek kadar güçlü asker, Hodbin bencil ve karizmatik korsan, Beau ise kitaba adını veren mührün hain taşıyıcısı. Fakat Arm nazik, naif ve korumacı doğasıyla yalnızca Lunu'nun yükselmesini ve hayatta kalmasını sağlıyordu. Ama ikinci kitapta Arm büyük bir değişim yaşadı ve benim kendisi hakkındaki düşüncelerimi tamamen değiştirdi hatta artık onu daha çok sevdiğimi bile söyleyebilirim. Resmen şekercikten villain a dönüştü büyük başarı. (Alkışlama efekti) Sana Gazap çok yakışıyor Armcığım.
(SPOİLER)
Fakat bu uğurda afedersiniz ama Lunu'yu hiçbir yerine takmayışı ve kardeşini terk edişi benim bile hoş karşılayamayacağım bir durum. O yüzden de finalde "Onu bulamadım. Onu bulamadım. " diye takılıyordu ya hani elindeki Lunu için aldığı fazla mühürlerle hah işte umarım Dante ona gerçeği hemen söylemez de burnu biraz sürter. (Bu arada onun yaptığı şu mühür alma olayını ben Hodbin'den bekliyordum biraz hayal kırıklığına uğradım açıkçası.)
(SPOİLER İS OVER)
~ Dante : Ağır ablamız, güçlü ama çekici Ark askerimiz. Onun yavaş yavaş duvarlarını kırması ve bağ kurmayı öğrenmeye başlaması çok hoşuma gidiyor. Aslında tüm kahramanlarımızın geçmişinde yaralar var fakat Dante bu konuda bir tık daha ağır basıyor diyebilirim. Lunu Arm'a sahip, Beau annesiyle birlikte yaşıyordu, Hodbin'in ise Dede'si ve istemediği kadar çok üvey kardeşi vardı ama Dante annesi onlardan koparılıp da Ark askerleri tarafından yurdundan alındıktan sonra bir daha ne çocuk olabildi ne de genç. Ayrıca o ve Beau arasındaki ilişki de çok güzel. Beau kötü seçimler yaptı ve bunun bedelini de sevdikleri ödedi fakat ne kadar pişman olduğu da ortada, ayrıca Dante'yi çok seviyor. Dante ise ihanetinin ardından onu öldürmek ya da affetmek arasında gidip geldiği bir noktada yine de ikinci kitapta ilişkileri açısından da görmek istediğim gelişmeler yaşanıyor bu da benden size ufak bir bilgi kırıntısı olsun.
Ha küçük bir ayrıntı daha bu kitapta Aspen adında yeni bir karakterimiz vardı ve Dante'nin kendisi için yaptıklarından sonra aralarında birşeyler gelişmeye başlamıştı. Ben kitap boyu çok düşündüm acaba yazar bu yeni çiftle mi devam edecek yoksa bir mucize ile Dante'nin Bea'yu affetmesini mi sağlayacak diye. Aslında iki seçenekte imkan dahilindeydi, yine de ben işlerin nasıl gerçekleşeceğine son ana kadar emin olamadım. Dediğim gibi yazarın hareketlerini tahmin etmek bir hayli zor neyse çiftimize hayırlısı olsun diyelim açıkta kalan kişiye de Allah'tan şifa isteyelim.
~ Beau : Dediğim gibi ben kendisinin kötü biri olduğuna inanmıyorum, bana kalırsa yaptıkları da en çok yapan kişi olarak onu etkiledi . Sırf babasına kendini kanıtlama ve bir yere ait olma çabası yüzünden aşkını ve arkadaşlarını kaybetti, şimdiyse tek derdi yaptığı hatayı düzeltebilmek. İlk kitapta babası olacak Madrabaz yüzünden Beau bir noktadan sonra olmadığı biri gibi davranmaya çalışıyordu sonunda özüne dönmüş olmasına ne kadar sevindiğimi anlatamam, herkes gibi o da karakter gelişimi yaşıyor anlayacağınız kadarıyla. Ama umarım tekrar babasının peşine düşmez çünkü şu anki haliyle gayet iyi gidiyor.
~ Hodbin : Favorimi sona sakladım ehe ;) Her ne kadar biraz boktan bir kişiliği olsa da kendisini pek bir severim. Yani yakışıklı, becerikli, küstah, sivri dilli, soğukkanlı, hedef odaklı, planlı... Daha pek çok özelliği var da şimdi ben tutup hangi birini sayayım. Tabii kötü yönleri de yok değil; bencil, çıkarcı ve aç gözlü olduğu da bir gerçek. Neyse ki ikinci kitapta bu özelliklerini biraz törpülüyor. Hobdin'in en sevdiğim karakter olmasının yanı sıra Lunu'yla birlikte aynı zamanda favori çiftim olurlar. İkilinin sahneleri çok tatlı ve aralarında yavaş yavaş tüm o inkarlara rağmen gelişen duyguları okumak benim kitapta ki en büyük zevklerimden biri. Arm'ın boş bıraktığı meydanda Hodbin olabilecek en güzel şekilde boy gösteriyor. Gerçi o final sahnesinde kendisine biraz sövdüm, huylu huyundan kolay kolay vaz geçmiyor işte. Neyse inşallah o da Arm'la birlikte Lunu'nun yokluğunda az pişmanlık yaşar tek temennim bu.
Çok kısa bir şekilde yan karakterlere de değinip incelememi sonlandıracağım.
* Osman (Otto) : Aslında bu tatlı şey ikinci kitabın başında ortadan kaybolup sonuna kadar da bir daha gözükmedi fakat hikayenin temel taşlarından biridir. ;) Yokluğunda, o adada ne iş gördüğü gizemini halen daha korusa da ben küt kuyruklu kedi kardeşimizin daha fazla ekran süresine sahip olması taraftarıyım. Keşke daha evvel kendisini görebilseydik çünkü ben ikinci kitap boyunca onun kahramanlarımızın sınavları için bir koz, gizli bir yardımcı olarak var olabileceğine inanıyordum. Umarım son kitapta Otto'yu istemediğimiz kadar sık görürüz.
* Aspen : Adam ya. Şüphesiz yan kadro içinden kişiliğini en çok beğendiğim kişi o. Hatta asıl ekibin içine alınması için de imza falan toplamayı düşünüyorum, bence kesinlikle hak ediyor çünkü. Başta diğer soylulardan farkı yok gibi gözüküyordu ama içinden vefalı, gerçek bir lider çıktı, kesinlikle boş bir karakter değil muhakkak siz de seversiniz.
* Tamu : Senden beklemezdim koçum. Spoiler olmasın diye ayrıntı veremiyorum ama finalde resmen içindeki şeytanı çıkardın ne diyeyim inşallah layığını bulursun.
* Nikita : Gururlu ve sözünü sakınmayan Giz soylu kızımız. Başına gelenler talihsizlikti fakat bunun sayesinde senin bizim ekipte bir yer sahibi olabileceğine inanıyorum çünkü başka türlü onlarla asla yakınlaşamazdın. Alacağı bir intikam vardı, bir süre hiçbirşey yapmadıktan sonra ben "Tamam ya, artık herhalde canının derdine düştü bıraktı bu işleri." diye düşünürken o intikamını çok kritik bir yerde kullandı ya aferim kız, gözüm tuttu seni. Bu arada ben kendisini Arm ile yakıştırıyorum umarım aralarında birşeyler geliştiğini görebiliriz. Yani Övgü'nün en azından Arm için bu kadarını yapması gerektiği düşünüyorum çünkü kahramanlarımızın arasında bir sap o kaldı, lütfen duy sesimi ayrımcılık olmasın öyle değil mi?
* Beş Beter : İyi ve kötü tüm yanlarına rağmen bizimkiler için potansiyel bir arkadaş ve ortaktı. Hem Beau hem de Arm ile araları iyiydi. Hele Beau ile bayağı kardeş gibi olmuşlardı bir noktadan sonra. En son ona ne oldu hiç bilmiyorum ama bayağı bir merak ediyorum.
* Puhu : Pamuk dev. Güzel bir ayrıntı, farklı bir karakter olmuş.
Diğerlerini de boşverin artık ne diyeyim yazmaktan yoruldum yav.
Gelelim kapanışa. Bakın isterseniz yukarıdaki tüm bu külfetli kısmı boşverin ve direkt olarak bu paragrafa atlayın ama söyleceklerim yine de değişmez. Hainin Mührü serisi gerçekten de mükemmel bir roman, övgü almayı ve ünlü olmayı da sonuna kadar hakediyor çünkü gerçekten harika. Nokta. Hala okumadıysanız okuyun ve çevrenize de okutturun. Çünkü bu sizin için bir kayıp değil aksine kazancınız olur.··
806 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Firefly
Gönderi Sahibi
🌊🏝️Hainin Mührü Serisi 🐙⚓
🏴☠️ Serinin İlk Kitabı Olan Hainin Mührü 1'in İncelemesi → #280091148 🏴☠️
🐍 Serinin İkinci Kitabı Olan Hainin Mührü 2'nin İncelemesi → #282152654 🐍
🔥 Serinin Üçüncü ve Son Kitabı Olan Hainin Mührü 3'ün İncelemesi → #304234617 🔥
Firefly
Gönderi Sahibi
Ben de yazdığın harika kitaplar için teşekkür ederim 💙 Umarım en kısa zamanda üçüncü kitabını da okuyabiliriz.
