Bir kaç kelam kalemimden...
Baba dediğin, kol kanat geren bir ulu çınardır. Gövdesi ne kadar kalın ve sert olsa da dalları en nazik rüzgarlarda bile çocuklarını sarar, korur..
Bazen gölgesinde serinlersin, bazen yağmurdan kaçıp altına sığınırsın.
Bazen sarp ve erişilmez görünür, bazen de eteklerinde huzur bulduğun yemyeşil bir vadidir.
En zor zamanında, en umutsuz anında ona bakınca bile güven duyarsın.
Baba dediğin kelimelerin bittiği yerde başlar..
Gözlerinden akan bir damla yaşta, sırtına vurduğu dost bir tokattan, -Aferin- diyen tek bir kelimeden anlarsın ne demek olduğunu.
O, hayatın sana sunduğu en değerli hediyedir. Ve baba, ne kadar yaşlanırsa yaşlansın, senin için hep kahraman kalır.
İlk bisikletin arkasından koşan, ilk düşüşünde seni kaldıran, ilk yenilginde -Olsun- diyen odur...
Baba dediğin, hayatın ta kendisidir...
Babası Hayatta Olanlara:
Babanız yanınızdaysa ne mutlu size. Sıkıca sarılın ona, her anının kıymetini bilin. Unutmayın, o da bir zamanlar sizin gibi gençti.
Onun gözlerindeki yorgun çizgiler, sizin için verdiği mücadelelerin izleri...
Bugün ona -Seni Seviyorum- demek için en güzel gün...
Vesselam...
·
519 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
