Aramızdaki 7 Yıl'ı okurken kendimi sadece bir kitabın içinde değil, kalbimin en derin köşelerinde dolaşırken buldum. Bazı sayfalarda gözlerim doldu, bazı satırlarda içimden derin bir “ah” çektim. Çünkü aslında onların hikâyesi, bir yerden sonra benim hikâyeme de dokundu.
İki insanın yıllar sonra bile birbirine böylesine bağlı kalabilmesi, mesafeler, hatalar, zaman ve tüm engellere rağmen kalplerinin aynı ritimde atması… İşte bu, beni en çok etkileyen şey oldu. Okurken “Zaman geçse de bazı hisler hiç kaybolmuyor mu?” diye düşündüm defalarca.
Belki de hepimizin hayatında, kalbinde sakladığı bir yarım kalan hikâye vardır. O yüzden bu kitabın satırlarında yalnızca onların aşkını değil, kendi içimizdeki kırık parçaları da görüyoruz. Belki unuttuğumuzu sandığımız duyguları yeniden hatırlıyoruz.
Bu kitap bana şunu hissettirdi: Bazı bağlar vardır, ne kadar uzaklaşırsanız uzaklaşın, ne kadar zaman geçerse geçsin asla kopmaz. Belki ince bir ip gibi görünür ama aslında en güçlü zincirlerden daha sağlamdır. Ve işte o bağ, insanı yeniden buluşturur.
Sayfaları kapattığımda içimde buruk bir mutluluk vardı. Hem yaşanan acılara üzüldüm hem de gerçek sevginin gücüne bir kez daha inandım. *Aramızdaki 7 Yıl* bana, sevginin sabırla, umutla ve zamanla nasıl yeniden filizlenebileceğini hatırlattı.
Belki de bu yüzden bu kitap benim için sadece bir okuma deneyimi değil, kalbime dokunan bir yolculuk oldu.
Aramızdaki Yedi Yıl 
Ashley Poston
Aramızdaki Yedi Yıl Ashley Poston
·
37 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.