Filmden Sonra…
Melody Brooks, 11 yaşında selebral palsi hastası bir çocuk. Yürüyemiyor, konuşamıyor ve bu yüzden çoğu insan onun zihinsel engelli olduğunu düşünüyor. Oysa Melody’nin iç dünyası hayallerle, zekâyla ve öğrenme isteğiyle dolu. Konuşamadığı için kendini ifade etmekte zorlanıyor ama pes etmiyor; sessizliğinin içinde kocaman bir ses taşıyor.
Ben bu hikâyeyi ilk olarak İçimdeki Müzik kitap serisiyle tanımıştım. Kitapları hayranlıkla okurken hep bir gün film olmasını hayal etmiştim. Bu hayalin gerçeğe dönüşmesi benim için tarifsiz bir mutluluk oldu. Melody Brooks karakterini beyaz perdede görmek çok güzeldi. Onun azmine, zekâsına ve içindeki müziğe tanık olmak insana umut veriyor.
Ama itiraf etmeliyim ki seriyi okuyan biri olarak filmin kitapların yanında biraz eksik kaldığını hissettim. Kitaplar çok daha detaylıydı, Melody’nin dünyasına daha derinlemesine dokunuyordu. Yine de film, hikâyeyi merak edenler için kesinlikle izlenmeye değer. Benim için kitaplar bir adım önde olsa da film, Melody’nin sessizliğinin arkasındaki güçlü sesi duyurmayı başarıyor.
·
79 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.