Puan vermedi·416 syf.····Okunma: 29 Ağustos 2025 16:03 Aynı evde yaşayan abla, onun kızı ve iki kardeşten oluşan bir aile düşünün ama ailedeki herkes birbirinden başka özelliklere, düşünce yapılarına sahip. Günümüz aile yapılarını anımsattı biraz bana.
Aslında çevremize bakıyoruz ne kadar çok insan var, ne kadar kalabalık etrafımız var ama biz yine de yalnız hissedebiliyoruz. Bir bakıma kitapta verilmek istenen mesaj da bu. Ne kadar etrafında seni seven insanlar olursa olsun, ne kadar çok paran olursa olsun, istersen her şeye sahip ol sen yine de yalnız hissedebiliyorsun...
Sebebi ne olabilir ki bunun?
Ben bulamadım, siz bulabiliyor musunuz?
Genelde psikolojik tahlilleri sevmeyen biri bile sıkılmadan okuyabilir diye düşünüyorum. Dilini anlaşılır ve akıcı buldum. Kurgu merak ettirdi. Sürükleyiciydi. Ama sonunda bir eksiklik, tamamlanmamışlık hissi oluştu. Karakterlerin son durumdaki akıbetinin tam olarak net bir şekilde verilmesi bence daha güzel olabilirdi. Tek eksiği olarak bunu söyleyebilirim.
Kişilerin iç dünyalarındaki düşünceleri, kişi tahlilleri beni oldukça etkiledi. Dili çok sade olmasa da oldukça anlaşılırdı. Bilinmeyen kelimeler için sayfa sonunda yer verilmesi de kelime haznemizi geliştirmesi açısından oldukça faydalı buldum.
Kişilerin dış görünüşleri hayalimizde yer ettiği gibi, sanki o kişilere birebir siz bakıyor ve içlerini de görüyorsunuz. Ne düşündüklerini, ne hissettiklerini, kendi içlerinde ne yaşadıklarını da anlayabiliyorsunuz. Gözünüzde canlandırabiliyorsunuz.
Peyami Safa'dan okuduğum ilk eser oldu. Son olmayacak, diğer kitaplarını da okumak için sabırsızlanıyorum.
Siz de bir şans verebilirsiniz bence, keyifli okumalar :)