Arjantin, askeri cunta dönemi, ülkenin en karanlık dönemi de denebilir. Askeri rejime karşı direnişte etkin yer alan psikanalist bir çift, çocukları olmadığından bir çocuk evlat ediniyorlar. Daha huzurlu bir hayat kurabilmek umuduyla Brezilya’ya taşınıyorlar. Orada iki çocukları oluyor. Olayları bize aktaran ise ailenin 2.çocuğu Sebastian.
Anlatıcımız abisinin hikayesini anlatıyor aslında ancak bunu yaparken ağır ağır ailenin geçmişi, askeri rejim dönemleri gibi daha geniş bir çerçeve de sunuyor. Özelde özlük, üveylik teması kitabın konusu gibi görünse de konu daha kapsamlı.
Bu kitap aracılığıyla ‘Plaza de Mayo anneleri’nin (Perşembe anneleri) hala her perşembe beyaz baş örtülerini giyerek eylemlerini sürdürdüklerini öğrendim. Cumartesi anneleri gibi onlar da cunta döneminde ortadan kaybolan çocuklarını ve hapishanelerde doğum yapan kızlarının çocuklarını arıyorlar. Anlatıcımız özel bir ilgi duyuyor Perşembe anne/büyükannelerine.
İyi bir oto-kurmaca kitap. Yazar Julian Fuks açıklıkla kurgulamış olan biteni. Çeviride aynı kişiye bazen abi bazen kardeş denilmesi zaman zaman karışıklık yarattı çünkü ailenin ortanca çocuğundan dinliyoruz olanı biteni. Kardeş dediğinde 3 numara sandığım oldu.
·
84 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.