Mini Mini Zenciler, Bir Bakmışsın Hepsi Ölmüşler1000Kitap
Oldukça çarpıcı bir romandı. Gerek hikayesi, gerekse olayları ve kimliği belirsiz bir katil tarafından işlenilen gizemli cinayetleri olsun gerçekten de tümüyle çok zekice tasarlanmış bir kurguydu. Boşuna 
Agatha Christie bu kadar ünlü bir polisiye yazarı değil. Şahsen ben kitap boyunca ne kadar beynimi sınırlarına kadar zorlamış olursam olayım yine de , ve ne yazık ki, katilin kimliğini bulmayı başaramadım, hatta yakınına bile yaklaştığımı söyleyemem.
Hikaye birbirinden farklı sebepler öne sürülerek çağrılan on kişinin kıyıdan uzaktaki Zenci adasında bulunan malikaneye gitmeleri ile başlar. Ev sahibinin ya da sahibesinin kimliği ise bilinmemektedir fakat herkes kendilerine özel şekilde buraya davet edildiği için başta herhangi bir şeyden şüphe etmezler. Ama ne zamanki ilk cinayet işlenir işte o zaman içinde bulundukları tuhaf duruma, odalarına asılmış garip tekerlemeye ve malikanede, tam onların sayısında bulunan on küçük zenci heykeline dikkat etmeye başlarlar.
Daha öncede söylediğim gibi iyi düşünülerek yazılmış bir cinayet romanı bu. Katil adadaki on kişiden biri, cinayetlerini o tuhaf tekerlemeye uyarlamaya büyük özen gösteriyor ve kurbanlarının hepsi de kanunun gözünde kanıtlanamayacak cinayetler işlemiş insanlar. Yani ne ölenler suçsuz ne de onları öldüren kişi.
Finalin de fazlasıyla şoke edici olduğunu söylemeliyim, açıkçası zanlı benim hiç ihtimal vermediğim ve tahminlerim sırasında düşünmediğim biri çıktı. Yine kitabın sonundaki itiraf yazısında tüm o cinayetleri nasıl işlediğini detaylı şekilde anlattığı kısmı okuduğum zaman da oldukça şaşırdım. Katil olmak büyük bir soğukkanlılık gerektiryor gerçekten de yoksa hiç kimse böylesine vahşi eylemleri bu derece sakin bir şekilde yapıp, yaptıklarını da bir başkasına anlatamaz.
Şimdi herşey bir yana benim bu kitaba neden 8 verdiğime gelelim. Romanı çok beğendim ve keyifle de okudum fakat ben bundan birkaç ay önce buna çok benzeyen bir başka kitap daha okumuştum. İsmi 
Ongen Ev Cinayetleri . Ongen Ev Cinayetleri aslında 
On Kişiydiler 'den ilham alınarak yazılmış ve bu sebeple de pek çok ortak noktaya sahipler, hatta olayların takip ettiği düzen bile oldukça benzer. Mesela hem o romanda hem de bunda hikaye ıssız bir adadaki gizemli bir malikanede geçiyordu, katil aralarından biriydi, her ölümün ardından bunu sembolik olarak diğerlerine hatırlatan bir unsur vardı ve suçlu herkesi hallettikten sonra kendini öldürüyordu. Gerçi Ongen Ev Cinayetleri 'de sadece -mış gibi yapıyordu ama bu fikri bile On Kişiydiler 'den almıştı. Bu arada yöntemlerin bazılarının da yine benzerlik taşıdığını söylemeliyim, bunu belirttim çünkü cinayetler hikayelerin kilit noktası durumunda.
Tabii bu iki kitabın pek çok farklı yönleri de var. On Kişiydiler 'de kurbanların hepsi birbirinden farklı cinayetlerden sorumluyken Ongen Ev Cinayetleri 'de herkes aynı ölümün zanlısı olarak görülüyordu ve o ölüm direkt katille bağlantılıydı. Zaten bu sebeple de oradaki katil On Kişiydiler 'dekinin aksine keyfi değil intikam amacıyla cinayet işliyordu. Ve bu kitaptaki her ölüm On Küçük Zenci tekerlemesine uygun olarak işlenirken diğerinde belli bir düzen yoktu, aksine kime ne denk gelirse gibi bir durum söz konusuydu. Hatta ben bu yüzden Ongen Ev Cinayetleri'indeki cinayetleri biraz özensiz bulmuştum.
Yani sonuç olarak eğer ilk On Kişiydiler 'i okumuş olsaydım daha çok beğeneceğim için 9 ya da 10 puan verirdim ama çoktan öteki romandan olayların nasıl gerçekleşeceğine dair az buçuk fikir edindiğim için benim gözümde biraz heyecanını yitirdi. Yine de her şeye rağmen etkileyici olduğunu söylemeliyim, insan kesinlikle okuduğuna pişman olmuyor.
Bu arada merak edenler için Ongen Ev Cinayetleri incelemem de burada →#271805377 .
Neyse sonuç olarak On Kişiydiler benim çok beğendiğim ve herkese önereceğim bir roman. Zaten fazla uzun olmadığı için okunması kolay da, mutlaka bir şans verip bakmanız gerektiğini düşünüyorum.
Agatha Christie bu kadar ünlü bir polisiye yazarı değil. Şahsen ben kitap boyunca ne kadar beynimi sınırlarına kadar zorlamış olursam olayım yine de , ve ne yazık ki, katilin kimliğini bulmayı başaramadım, hatta yakınına bile yaklaştığımı söyleyemem.
Hikaye birbirinden farklı sebepler öne sürülerek çağrılan on kişinin kıyıdan uzaktaki Zenci adasında bulunan malikaneye gitmeleri ile başlar. Ev sahibinin ya da sahibesinin kimliği ise bilinmemektedir fakat herkes kendilerine özel şekilde buraya davet edildiği için başta herhangi bir şeyden şüphe etmezler. Ama ne zamanki ilk cinayet işlenir işte o zaman içinde bulundukları tuhaf duruma, odalarına asılmış garip tekerlemeye ve malikanede, tam onların sayısında bulunan on küçük zenci heykeline dikkat etmeye başlarlar.
Daha öncede söylediğim gibi iyi düşünülerek yazılmış bir cinayet romanı bu. Katil adadaki on kişiden biri, cinayetlerini o tuhaf tekerlemeye uyarlamaya büyük özen gösteriyor ve kurbanlarının hepsi de kanunun gözünde kanıtlanamayacak cinayetler işlemiş insanlar. Yani ne ölenler suçsuz ne de onları öldüren kişi.
Finalin de fazlasıyla şoke edici olduğunu söylemeliyim, açıkçası zanlı benim hiç ihtimal vermediğim ve tahminlerim sırasında düşünmediğim biri çıktı. Yine kitabın sonundaki itiraf yazısında tüm o cinayetleri nasıl işlediğini detaylı şekilde anlattığı kısmı okuduğum zaman da oldukça şaşırdım. Katil olmak büyük bir soğukkanlılık gerektiryor gerçekten de yoksa hiç kimse böylesine vahşi eylemleri bu derece sakin bir şekilde yapıp, yaptıklarını da bir başkasına anlatamaz.
Şimdi herşey bir yana benim bu kitaba neden 8 verdiğime gelelim. Romanı çok beğendim ve keyifle de okudum fakat ben bundan birkaç ay önce buna çok benzeyen bir başka kitap daha okumuştum. İsmi Ongen Ev Cinayetleri . Ongen Ev Cinayetleri aslında On Kişiydiler 'den ilham alınarak yazılmış ve bu sebeple de pek çok ortak noktaya sahipler, hatta olayların takip ettiği düzen bile oldukça benzer. Mesela hem o romanda hem de bunda hikaye ıssız bir adadaki gizemli bir malikanede geçiyordu, katil aralarından biriydi, her ölümün ardından bunu sembolik olarak diğerlerine hatırlatan bir unsur vardı ve suçlu herkesi hallettikten sonra kendini öldürüyordu. Gerçi Ongen Ev Cinayetleri 'de sadece -mış gibi yapıyordu ama bu fikri bile On Kişiydiler 'den almıştı. Bu arada yöntemlerin bazılarının da yine benzerlik taşıdığını söylemeliyim, bunu belirttim çünkü cinayetler hikayelerin kilit noktası durumunda.
Tabii bu iki kitabın pek çok farklı yönleri de var. On Kişiydiler 'de kurbanların hepsi birbirinden farklı cinayetlerden sorumluyken Ongen Ev Cinayetleri 'de herkes aynı ölümün zanlısı olarak görülüyordu ve o ölüm direkt katille bağlantılıydı. Zaten bu sebeple de oradaki katil On Kişiydiler 'dekinin aksine keyfi değil intikam amacıyla cinayet işliyordu. Ve bu kitaptaki her ölüm On Küçük Zenci tekerlemesine uygun olarak işlenirken diğerinde belli bir düzen yoktu, aksine kime ne denk gelirse gibi bir durum söz konusuydu. Hatta ben bu yüzden Ongen Ev Cinayetleri'indeki cinayetleri biraz özensiz bulmuştum.
Yani sonuç olarak eğer ilk On Kişiydiler 'i okumuş olsaydım daha çok beğeneceğim için 9 ya da 10 puan verirdim ama çoktan öteki romandan olayların nasıl gerçekleşeceğine dair az buçuk fikir edindiğim için benim gözümde biraz heyecanını yitirdi. Yine de her şeye rağmen etkileyici olduğunu söylemeliyim, insan kesinlikle okuduğuna pişman olmuyor.
Bu arada merak edenler için Ongen Ev Cinayetleri incelemem de burada →#271805377 .
Neyse sonuç olarak On Kişiydiler benim çok beğendiğim ve herkese önereceğim bir roman. Zaten fazla uzun olmadığı için okunması kolay da, mutlaka bir şans verip bakmanız gerektiğini düşünüyorum.·
248 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.