Bu yıl okuduğum en güzel kitaplardan biriydi, Robinson Crusoe. Yaradan’a olan inancın, umudun yeşermesine fırsatlar sunan onca mucizelerin oluşması Robinson için hayata tutunmanın temel noktasıydı. Başakların oluştuğunu görmesi onu mucizelere iten sebeplerden biriydi. İlk günler yolunu şaşırmış/kaybetmiş kervan yolcusu gibi ne yapacağını bilemezken daha sonra mesela her gün kimse geliyor mu diye baktığı denize bakmamaya veya daha az bakmaya başladı ve anın kıymetini bilerek adımlar attı onun için bu bir kurtuluştu anladı ki Yaradan onu seviyor ki onu bir adaya düşürdü, ölmekten kurtardı ve ona bir şans daha verdi. Robinson bu şansı çok güzel kullandı evet elbette ki çok güç durumlar yaşadı ve dışarıdan bakılınca imkansız görünen yaşamlar yaşadı ama esasında adanın kralı oldu. Tabii bu süreçte birçok kayıp da yaşadı, ailesi mesela.. bir miktar pişmanlığı da babasını dinlememekti.. ama hayat pişmanlıklara yer bırakılmayacak kadar kısa bu yüzden anlamlı ve güzel yaşayıp anın tadını çıkarmalı. Her şeyde bir hayır vardır dedikleri Robinson olsa gerek.
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.