bu kitap beni ciddi manada sarstı. kitaplar yasak, insanlar sadece ekranlara mahkum. montag başta kurallara uyan biriyken clarisse sayesinde gözleri açılmaya başlıyor.
okurken bazen içim burkuldu, bazen öfkelendim. düşünmenin, merak etmenin, kendi dünyana sahip olmanın ne kadar değerli olduğunu hatırlattı bana. bradbury öyle bir anlatıyor ki, kapattığında hem ürkmüş hem de umutlu hissediyorsun.
“Fahrenheit 451” sadece bir distopya değil. insan olmanın, kendi düşüncelerini ve özgürlüğünü keşfetmenin çarpıcı bir çağrısı.
dipnot: aynı zamanda sevgilimle beraber okuduğumuz ilk kitap oldu. bu yüzden yeri her zaman ayrı olacak bende.
·
73 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.