Serenad / Zülfü Livaneli
Bir kıyı, bir vedâ, bir keman sesi…
İstanbul Üniversitesi’nde görevli Maya, bir profesörün gelişiyle hayatının yönünü sorgulamaya başlar.
Almanya’dan gelen yaşlı bilim adamı Prof. Maximilian Wagner’in geçmişi, Nazi Almanyası’nın karanlık koridorlarına uzanır.
Kitap boyunca hem Max ve Nadia’nın hazin aşkını, hem de Struma gemisinin sarsıcı hikâyesini öğrenmek, benim için heyecan verici ama bir o kadar da iç burkan bir yolculuktu.
Maya’ya bu yolculukta eşlik etmek tarifsiz bir histi…
Yarım kalmış bir aşkın ayak izlerini takip ederken yollar geçmişe açılıyor; Boğaz ve Şile kıyısı ise anlatılmayanların sessiz tanığına dönüşüyor.
Serenad, hem bireysel bir uyanışın hem de tarihsel bir yüzleşmenin romanı.
Bazen bir kıyıya sadece denizi izlemeye gitmez insan; geçmişi uğurlamaya da gider…
Bu kitap, içime işleyen bir ağıt gibi kaldı.
Elimde tuttuğumda karşımda batan güneş, içimde yanan bir vedayı çağrıştırdı.
Küller Şile kıyısına savrulmadı belki ama ben burada, kalbimde bir vedalaşma yaşadım…
Ve bu sahne, zihnimden hiç silinmeyecek.
Serenad, yakın tarihin karanlıkta kalan yüzünü bize açarken, beni de benliğimle yeniden yüzleştirdi.
Kitabı okumadan önceki benle şu anki ben aynı kişi değilim.
Gözümde yaşlarla bitirdiğim, beni derinden etkileyen bu roman; önyargıların çatışmasının ve insan kalabilmenin destansı hikâyesi.
#serenad #zülfülivaneli #okudumbitti #books
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.