Zihnin Kıvılcımlarından Dünyayı AydınlatmakHayat ve İnsan
Tesla’nın satırlarını okurken, onun dünyasının içinde kaybolmak neredeyse kaçınılmaz oluyor. Çünkü o yalnızca bir bilim insanı değil; hayal gücünün sınırlarını zorlayan, zihninin kıvılcımlarını somut gerçeğe dönüştüren bir ruh. “Buluşlarım”ı okuduğumda, kendimi sadece elektrik dalgalarının, bobinlerin ya da icatların arasında değil, aynı zamanda insan ruhunun en derin mücadelelerinde buldum. Çünkü Tesla’nın hikâyesi sadece bir bilim hikâyesi değil, aynı zamanda yalnızlık, takıntı, tutku ve inatla yazılmış bir yaşamın hikâyesi.
Kitap bana kendi hayatımda defalarca hissettiğim o “anlaşılmama” duygusunu hatırlattı. Tesla’nın yaşarken gördüğü, kimi zaman küçümsenen, kimi zaman önemsenmeyen fikirleri… Bunları okudukça aklıma kendi çabalarım geldi. Bir şeye gönülden inandığım, ama kimsenin görmediği, hatta bazen küçümsediği o anlar. İnsan kendi yoluna yalnız yürüdüğünde, dünya sanki üzerine kapanır. Ama yine de içinizde bir kıvılcım varsa, onu söndüremez. Tesla’nın bütün yaşamı bunun kanıtıydı: Yalnız kalmış olabilir ama fikirleri dünyayı aydınlattı.
Onun çocukluğunu anlatırken hayal gücünü nasıl büyüttüğünü görmek bana kendi çocukluğumu düşündürdü. Karanlık bir odada saatlerce bir fikre, bir oyuncağa, bir görüntüye dalıp gitmek… O anların aslında geleceğin tohumları olduğunu fark ettim. Tesla da öyleydi: Oyun gibi görünen şey, yıllar sonra bir devrimin başlangıcı olmuştu.
Beni en çok etkileyen şeylerden biri de onun hayalleri ve gerçeklik arasında kurduğu köprü oldu. Çünkü hepimiz hayal kurarız, ama çoğu zaman onları zihnimizde bırakırız. Tesla ise hayalini öyle canlı kuruyordu ki, sanki elleriyle dokunmuş gibi, sonra sadece onu gerçeğe taşımak kalıyordu. Bunu okurken kendime sordum: Ben kendi hayallerimi ne kadar ciddiye alıyorum? Yoksa onları zihnimde uçucu görüntüler gibi akıp gitmesine mi izin veriyorum?
Bir de yalnızlık meselesi vardı. Tesla’nın yalnızlığı… Onu okudukça içimde bir şey burkuldu. Çünkü o yalnızlık bana yabancı değildi. İnsan, kalabalıkların içinde bile yalnız olabilir. Hele ki kimse seni anlamıyorsa. Tesla’nın bu yalnızlığı, beni kendi hayatımdaki sessiz gecelere götürdü. Çalışma masamın başında saatlerce bir şeyler üretmeye çalıştığım, ama kimsenin fark etmediği o gecelere… İşte o anlarda Tesla’nın yalnızlığı ile kendi yalnızlığım birleşti.
Büyük keşifler, büyük yalnızlıkların ve büyük sabırların ürünüdür. Ve insan, kendi yolunda yürürken ne kadar anlaşılmasa da, inandığı şeye sarıldığında bir gün mutlaka dünyayı sarsar. Tesla’nın satırlarında, sadece bilimin değil, insan ruhunun da elektriği vardı.
·
1.056 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.