Kitabı bitirmek benim için biraz zor oldu. Belki bunun sebebi sırada bekleyen bir kitabımın çok heyecan verici olmasıydı veya hikayenin içine bir türlü giremedim, bilmiyorum.
Hikaye, bir ressam olarak kendini sanata vermiş ve bu sanatını insan dünyasından uzaklarda yaşayarak büyütmek isteyen kahramanımızın şehirden uzak bir dağ köyüne yerleşmesiyle başlıyor. Dağ ve Japonya’ya mahsus betimlemeleri fazlasıyla iyiydi ve kendimi bir dağın tepesinde; hafifçe esen serin rüzgar, yıldız dolu gökyüzü ve bahar esintileriyle dolu temiz havanın içinde hissettim. Yazarın nasıl Murakami’ye ilham kaynağı olduğunu anlamak güç değil.
Sık sık çıkan Japonca terimler ve her seferinde çevirmen notunu okumak benim için biraz zor oldu. Daha az olsaydı daha keyifli bir okuma olurdu eminim ancak dili tamamen değiştirmemiz mümkün değil.
Yazarın resimle ve şiirle ilgili anlattıkları ve bunları insan hayatının anlamsızlığı ve doğanın dönüşümüyle bağdaştırması harikaydı. Aynı zamanda Doğu ve Batı edebiyatlarını çok iyi harmanlamıştı. Ophelia metaforu ve hikayenin sonu eğer ince detaylara dikkat ederseniz cidden çok güzel örtüşüyordu. Tabii görmediğim bir sürü ince ayrıntı vardı eminim.
Bu kitaba aşırı bayılmadıysam da yazara bayıldım, bir başka kitabını kesinlikle okumak isterim.
İyi okumalar diliyorum.
·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.