Sonsuz seçme şansı olsa, kaç insan yine kendisini seçer? Kim kendinden ne kadar memnun? Kim kendini ne kadar çekiştiriyor, en az bir sebepten ona buna şuna benzemeye çalışmıyor?
Zar zor kitabı yarılayabildiğim günlerde her sayfa için şunu düşündüm;” bu sayfayı daha önce okumadım mı, aynı satırı iki kere mi okuyorum”,”hay allah bugün de mi odaklanamıyorum”,”yahu bugün de mi kafam dolu, halbuki günüm de güzel geçmişti”
Kitap yarıya kadar beni bastı da bastı. Sonra anladım ki şizofren bir karakter yaşamının her saniyesini bu basılmışlık duyguyla geçiriyor galiba. Hal böyle olunca da inanılmaz hayran kaldım kalemine. Kitapta boğuldum ama Bay Golyadkin de her an boğuluyordu ya işte. Ölemiyordu. Üstelik karşısında kendinin tam zıttı bir kendisi daha vardı. Üstelik toplum öbür Bay Golyadkin’i kabul ediyordu ama bedelleri hep bu Bay Golyadkin ödüyordu… Sonra herkesleşemediği için yok olmak zorunda kalınmıyor muydu toplumda…
·
33 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.