Başta kitabı okumakta zorlandım. Bitmeyen cümleler, sürekli virgüller derken biraz boğucu geldi. Ama içine girdikçe bırakamadım, çok farklı, ürkütücü bir distopyaydı.
Felaketin kendisi (adalara saldıran dalgalar, sürekli aynı ölüler vs.) zaten bir tür alegori gibi. Gerçekçi olup olmamasından çok, onun yarattığı toplumsal tepki asıl mesele. Yani insanların nasıl yönetildiği, nasıl susturulduğu, hatta mutlu olduklarına inandırıldığı kısım daha korkutucu.
Çünkü gerçek hayatta da hepimiz görüyoruz, sorunlar devasa boyutta olsa bile, sistem öyle bir kurulur ki halk her şey yolunda sanmaya devam eder. Cavalli’nin de derdi, felaketten çok felaketle baş etme bahanesiyle kurulan baskı düzeni bence.
Özellikle kitabın sonundaki “kar küresi” benzetmesi uzun süre aklımdan çıkmayacak.
··
169 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.