Kitap yorumum
Beyaz Gemi’yi okurken en çok hoşuma giden şey, anlatımın akıcılığı ve kahramanların gerçekçiliğiydi. Yazar, olağanüstü nitelikler yüklediği karakterleri bile öylesine canlı tasvir etmiş ki zihnimde rahatlıkla canlandırabildim.
Romanın sonunun bu kadar düşündürücü olacağını beklemiyordum. Aksine, oldukça net bir sona varacağımı sanıyordum. Fakat yazarın, hikâyeyi okuyucunun yorumuna bırakması beni hem şaşırttı hem de kitaba ayrı bir güzellik kattı. Açıkçası benim düşündüğüm sonda buruk bir tat bıraktı ama yazarın seçmiş olduğu son da burukluk etkisini arttırdı.
Karakterlerin işlenişi ayrıca dikkat çekiciydi. Yazar, en kötü sayılabilecek kişilerin bile kendi sıkıntılarını, içsel yaralarını göstermeyi ihmal etmemiş. Böylece okur, onları yalnızca “kötü” olarak değil, insani yanlarıyla da görme fırsatı buluyor.
Başlangıçta kitabı çerezlik bir okuma olarak düşünmüştüm. Ancak son sayfaya geldiğimde, ilk sayfalardan beri anlatılan her şeyin değerini artıran bir derinlikle karşılaştım. Tek bir cümleyle; “O tek sayfa bile, romanın tamamını başka bir çerçeveye oturtuyor.”
Kitabı okurken dinlediğim şarkı : A Little Death - The Neighbourhood
Kitaplarla ve sağlıkla kalın!
··
115 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.