Neredeyse tüm günümü bir şekilde ayırıp bitirdiğim bir kitap. Bu kitapta birinciye göre daha dolu dolu olay beklemiştim ama birkaç olay çevresinde gelişti, rahatsız etmedi gayet güzeldi. Olayları yazarsam spoiler olacağından yazmiycam sadece söylemek istediğim birkaç şey var öncelikle Mete.. Sen nasıl bir adamsın ya ilk kitapta Egemen'i çok sevmiştim ama bu kitapta Mete sevgim nasıl arttiysa Egemen sevgim o kadar azaldı. Egemen'in yaptığı şey beni biraz hayal kırıklığına ugratmadi değil açıkçası onu da anlıyorum ama Afra ölmek istemiyorum dedikçe bir şekilde yardım etmemesi beni çok sarstı o anki Afra'nın psikolojisi felan çok etkileyiciydi. Ayrıca kitapta Egemen aşırı aşırı baskinken Mete daha ön plana çıktı bence haraketleri, düşünceleriyle. Afraya abi gibi yaklaşması her şekilde yanında olması. Gökhan da öyleydi gerçi. Kitapta Sarp biraz daha arka plana atılmış gibi geldi gerçi birinci kitapta baskın olduğu için bunu sorgulamadim. Rahatsız edende birkac şey vardı Afra'nın sürekli Gökhan ve Çağrı ile konuşmaya çalışması felan biraz kendi hallerinde bırak diğerleri bu kadar darlamiyor. Aşırı sinir bozucuydu. Son olarak Ölüm. Ölümün bol bol yazılması ve sondaki sahnelerle onu çok daha iyi anlamış olduk bence. Artık onu suçlamıyorum veya kötü biri olarak görmüyorum göremiyorum açıkçası.
·
160 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
