Tahmini Okuma Süresi:
12 sa. 42 dk.
Sayfa Sayısı:
448
Basım Tarihi:
Mart 2025
Yayınevi:
Martı Yayınları
ISBN:
9786253662103
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Ciltli
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
7 Tutsak 1 Ölü #2 Düzenbaz Işıl Limae
Bu kitap… gerçekten ruhumu hırpaladı. “Oyunbaz” zaten insanın aklını yerinden alan bir başlangıçtı ama Düzenbaz ile birlikte artık bu iş sadece bir oyun olmaktan çıktı, tam anlamıyla psikolojik bir işkenceye dönüştü.
Daire 13 artık sadece bir mekân değil, karakterlerin iç dünyasının karanlık bir yansıması gibi. Her sayfada nefesimi tuttuğumu, omuzlarımın kasıldığını fark ettim. Ölüm karakteri… aklım almıyor. Zeki mi? Evet. Korkutucu mu? Fazlasıyla. Ama en tehlikelisi şu: Bazen onu anlamaya çok yaklaşıyorsun. Ve bu insanın kendi içinden ürpermesine yetiyor.
Afra’nın içindeki yaşam ve ölüm arzusunun çatışması o kadar güzel ama bir o kadar da acı vericiydi ki… Onun yerinde olsam ne yapardım, hayatta kalmak için ne kadar ileri gidebilirdim diye kendimi sorgularken buldum. Ve bu kitapta asıl can yakan şey de bu zaten: Okurken sadece karakterleri değil, kendini de yargılıyorsun.
Bu kitapta en çok hoşuma giden şey, artık maskelerin yavaş yavaş düşmesi oldu. Ama düşen her maske, yeni bir yara açıyor. Geçmiş sahneler… Kıyı (Ölüm) ve Afra arasındaki bağ… Hepsi içime bir ağırlık gibi çöktü. Yeni bilgi vermemesi biraz hayal kırıklığı yarattı evet, ama psikolojik gerilim açısından önceki kitaptan bile daha sertti.
Bazı sahnelerde kitabı kapatıp “devam etmeyeyim” dedim. Sonra birkaç dakika sonra kendimi tekrar sayfaların arasında buldum. Çünkü işin tuhaf yanı şu: Canını yaksa da bırakamıyorsun.
Karakterler arasındaki gerilim, çatışmalar, kırılma anları… Özellikle görev sahneleri okurken elim ayağım titredi. Ölüm’ün verdiği görevler artık sadece fiziksel acı değil, insanın ruhunu lime lime eden şeyler. Ve okuyucu olarak sen de bu çöküşü iliklerine kadar hissediyorsun.
Final kısmı… Ben o sonlarda gerçekten kitaba sarılıp “Beni böyle bırakma”
Düzenbaz-Işıl Limae1000Kitap
7 Tutsak 1 Ölü #2
Bir insanı katil yapan şey denir?
'Bizi intiharın eşiğine toplum getirir. Bize kalan tek şey son adımı atıp atmayacağımızi seçmektir'.
Oyunbaz kaldığı yerden devam ediyor. Kitap kulübümüzde bu ay okuduğumuz düzenbaz kitabını ilk kitaptan daha çok severek okudum. Beni ilk kitaba göre çok daha fazla etkiledi . Özellikle duygusal anlamda kitap beni çok etkiledi. Herkese hitap etmeyebilir çünkü içerisinde tetikleyici sahneler bulunuyor. Ama gerilim ve psikolojik roman okumayı sevenlerin hoşuna gideceğini düşünüyorum. Bu kitapta tutsaklarin çaresizlik hissini ve görev esnalarinda yaşadiklari o gerilim hissini çok daha fazla hissettim. Kitapta yazılan metinlerde çok fazla düşündüren öğeler olduğunu düşünüyorum. Özellikle birbirine bağlantılı o kadar olay var ki .. Şiddet olayından,intihar olayına kadar bir sürü detay okuyoruz. Kitapta en sinir olduğum karakterlerden biri Afra'nin babası. Okurken bu nasıl bir baba dedim. Bir insan kızına hiç mi sahip çıkmaz onu korumaz diye düşündüm. Çok iğrenç bir adam ve mahkeme nasıl böyle bir adama kızı ile görüşmesine izin verir aklım almıyor. Gökhan ve Çağrı olayını okurken o sahnenin hissinden dolayı okurken çok rahatsız oldum. Ölüm karakteri manyak ve psikopat olduğu için her şeyi yapabilir diye düşünüyoruz ama o şekilde bir sahne okumak ve düşünmek beni okurken tetikledi.Bir insanın ölmemek için neler yapabileceğini ya da yapmak zorunda kalabileceğini görüyoruz . Gün geçtikçe hepsi daha fazla umutsuz hissetmeye başlıyor.Ölüm karakterinin o takıntılı ve kontrol davranışı beni okurken çok gerdi. Bu kitapta Afra'nin ve diğer tutsakların çöküşünü çok daha fazla hissettim. Kitapta Ölüm karakterinin ailesini ve geçmişini daha çok okuyoruz. Ölümün annesinin normal biri olmadığı o kadar belli ki ve babasının her şeyi
Neredeyse tüm günümü bir şekilde ayırıp bitirdiğim bir kitap. Bu kitapta birinciye göre daha dolu dolu olay beklemiştim ama birkaç olay çevresinde gelişti, rahatsız etmedi gayet güzeldi. Olayları yazarsam spoiler olacağından yazmiycam sadece söylemek istediğim birkaç şey var öncelikle Mete.. Sen nasıl bir adamsın ya ilk kitapta Egemen'i çok sevmiştim ama bu kitapta Mete sevgim nasıl arttiysa Egemen sevgim o kadar azaldı. Egemen'in yaptığı şey beni biraz hayal kırıklığına ugratmadi değil açıkçası onu da anlıyorum ama Afra ölmek istemiyorum dedikçe bir şekilde yardım etmemesi beni çok sarstı o anki Afra'nın psikolojisi felan çok etkileyiciydi. Ayrıca kitapta Egemen aşırı aşırı baskinken Mete daha ön plana çıktı bence haraketleri, düşünceleriyle. Afraya abi gibi yaklaşması her şekilde yanında olması. Gökhan da öyleydi gerçi. Kitapta Sarp biraz daha arka plana atılmış gibi geldi gerçi birinci kitapta baskın olduğu için bunu sorgulamadim. Rahatsız edende birkac şey vardı Afra'nın sürekli Gökhan ve Çağrı ile konuşmaya çalışması felan biraz kendi hallerinde bırak diğerleri bu kadar darlamiyor. Aşırı sinir bozucuydu. Son olarak Ölüm. Ölümün bol bol yazılması ve sondaki sahnelerle onu çok daha iyi anlamış olduk bence. Artık onu suçlamıyorum veya kötü biri olarak görmüyorum göremiyorum açıkçası.
Düzenbaz – Işıl Limae (7 Tutsak 1 Ölü Serisi #2)1000Kitap
*
Görünen ve görünmeyen, yara izi olan herkese...
*
Işıl Limae’nin Düzenbaz’ı, ilk kitaba göre daha karanlık, daha sarsıcı ve psikolojik olarak daha ağır. İlk kitapta kurulan gerilim burada bambaşka bir boyuta taşınıyor: iç hesaplaşmalar, geçmiş travmalar ve rahatsız edici manipülasyonlar ön planda.
Uyarı: Bu kitap ruhen gerçekten yoruyor. Bazı sahnelerde ara verip nefes alma ihtiyacı hissettim.
Görevler vahşileşiyor, maskeler tamamen düşüyor, geçmiş sırlar bir bir ortaya dökülüyor. Afra’nın hayatta kalma arzusu ile ölüm isteği arasındaki o ince çizgi, kitabın en güçlü ve en sarsıcı damarı.
Kitapta neredeyse herkesin travmasının kökünde sevgisizlik var: görülmemek, korunmamak, sevilmemek. Düzenbaz’ın en net mesajı şu:
İnsan bazen yaşadıklarından değil, hiç yaşamadıklarından kırılıyor.
“Ölüm” figürü olarak tanıdığımız Kıyı bunun en çarpıcı örneği. Aşırı zeki, dahi denebilecek kadar akıllı ama tamamen yalnız büyümüş bir çocuk. Annesi Deniz, babası Kara… Onları birleştirsin diye verilen bir isim ama Kıyı o bağın ortasında yapayalnız bırakılmış. Özel dersler, izolasyon ve duygusal ihmal dolu bir hayat. Annesinin ağır psikolojik sorunları ve sevgisizliği onun karanlığının temelini oluşturuyor. Bu geçmişi okuyunca neden böyle biri olduğunu anlıyorsun ama yine de yaptıklarını kabullenemiyorsun. Sevgi yokluğu açıklıyor, fakat aklamıyor.
Çağrı’nın geçmişi ise bambaşka bir duygusal yük getiriyor. Gökhan ile aynı kaderi paylaşmasına rağmen onu zorbalaması hem çok kızdırdı hem çok üzdü beni. Keşke zorbalamasaydı… Ayrıca Gökhan ve Çağrı arasındaki “ibne” muhabbeti de iyice baydı.
Kitap psikolojik yönden o kadar ağır ki, neredeyse her karaktere üzüldüm. Karakterler hakkında düşüncelerim:
Mete: Koruyucu abi tavırları, sakin ama güçlü duruşu… Okurken en çok içimi ısıtan karakter
Doğru ile yanlış arasındaki çizgi silindiğinde,Afra ve diğer tutsaklar daire 13'De olmalarının sebebine dair ilk ipucuna ulaşmayı başarmıştır. Ölüm, 7 tutsağını da bir katil olmakla suçlarken tutsakların hiçbiri bunu kabul etmiyordur. Ölüm'ün geçmişe yönelik sorguları azaldığı sırada verdiği görevler giderek daha vahşi bir hal alır. İçindeki ölüm ve yaşam arzusu arasında sıkışan Afra, tek bir şeyden emindir: Hayatta kalmak için Ölüm'ün oyununa teslim olmak zorundadır.
Gerçeklerin ipi çekildiğinde maskeler düşer. Maskeler düştüğünde ise oyun başlar...
İlk arkadaşını kaybetmemeye yemin etmiş bir adam. Dostunu ölümle kandıran bir Düzenbaz. Kuralları unutun. Bildiğiniz tüm gerçekleri sorgulayın.
Daire 13, deliliğin sınırında yeni bir kayda hazırlanıyor. Hazır olun... Kayıttayız!
Puan vermedi
Beklediğimin aksine acayip sürükleyici ilerliyor. Gerek yaşattığı gerilim gerek ise komik sahneleri ile oldukça akıcı bir kitap. Okurken asla sıkılmadım.
Kitabı okurken çok ara vermek durumda kaldım o yüzden düşüncelerim hep parça parça. İlk kitaba göre içinde bence daha çok tetikleyici unsur vardı. Bazı sahneler ağırdı ve boğulduğumu hissettiğim oldu. Kitabın olay örgüsü zihinde daha çok oturuyor ancak tabi ki hala eksikler var. İlk kitabında da olduğu gibi olumsuz etkileneceğinizi düşünüyorsanız bir süre okumayı ertelemelisiniz…
13. Dairede Bitmeyen Çile1000Kitap
Bu kitabı okumaya başladıktan sonra dert sahibi oldum. Koskoca 400 küsür sayfa boyunca karakterler bir kere bile mi mutlu bir an yaşamaz, bir romanın her anı mı dram dolu olur, okuyucuya zehir zıkkım eder hayatı. Resmen içim şişti, ruhum daraldı, umudum öldü. Pek iyi değilim anlayacağınız. Aslında ben incelemelerimi kitap biter bitmez duygularım ve düşüncelerim henüz daha tazeyken yapmayı tercih ederdim ama bu kez öyle yapmadım ve akşam dişimi sıkıp sabahı bekledim. Neden mi? Çünkü direkt bir inceleme yazmaya girişmiş olsaydım bu satırlar küfürden geçilmeyecekti. O kadar doluyum ki, hele de Ölüm olacak o manyak karaktere, şu an ağzımı açıp gözlerimi yumasım, tüm kinimi kusasım var. Ama yapmayacağım ya da en azından yapmamaya çalışacağım, buradan sonrasında da eğer ki argo bir kelimeye denk gelirseniz de kitabın mahvettiği güzelim psikolojimin hatırına görmezden gelmenizi rica ediyorum.
Zaten ilk kitabı okuyanlar hikayenin konseptini biliyor ama yine de bir tekrar hatırlatalım. Asıl adı Kıyı olan fakat şu sıralar maske takıp kendine Ölüm diyerek gölgelerde saklanan, DeepWeb'i ele geçirmiş hem zeki hem zengin hem de deli bir kötümüz var. Bu Ölüm, kendi gibi delirmiş annesinin intiharı yüzünden 6 erkek, 1 kızı yani 7 kişiyi suçluyor ve onları çeşitli şekillerde kandırarak çektiği bir binaya hapsediyor. Amacı ise tutsaklarından intikam almak ve içi soğuyana kadar da hayatlarının içine s*çmak.
Ve hepsinden nefret etse bile Afra'yı kişisel olarak önceden tanıyor gerçi bizim kız hafızasını kaybettiği için onu unutmuş, aman ne yazık, neyse yani Ölüm'le onun arasındaki mevzu annesinin cinayetinin de ötesine geçmiş durumda anlayacağınız. En sonda ise Afra'ya Sarp ve eski sevgilisi arasında bir seçim yaptırmış ve bunun sonucunda da Beyza kurşuna dizilerek öbür tarafı boylamıştı
Maskeler Düşer, Oyun Başlar Gerçek mi, Tuzak mı?
Bazı kapılar, açıldığında sadece bir odaya değil, insanın içindeki karanlığa çıkar. Bazen bir hikâye, seni öyle bir yere taşır ki, gözünü kırptığında kim olduğuna, neye inandığına, hatta neye dönüştüğüne dair hiçbir fikrin kalmaz. İşte bu hikâye tam olarak böyle bir şey.
Birileri bir yere kapatılmış. Sebepleri belirsiz, geçmişleri sisli. Onlara "katil" diyorlar ama onlar kendilerini tanımıyor artık. Sadece hatırladıkları bir şey var: Hayatta kalmak istedikleri. Ama hayatta kalmak artık sadece bir içgüdü değil, bir seçim. Ve bu seçim, her seferinde bir başkasının kanıyla ödeniyor.
Her sayfa, her bölüm biraz daha içine çekiyor seni. Çünkü karakterlerin adı Afra ya da başka biri olabilir ama mesele o değil. Mesele şu: Bir gün sen de bir “oyunun” ortasında bulursan kendini, ne yaparsın? Suçsuzluğuna mı tutunursun, yoksa hayatta kalmak için içindeki düzenbazı mı uyandırırsın?
Bu hikâyede düşman, sadece seni izleyen “Ölüm” değil. Asıl düşman, senin içinde bekleyen o karanlık ses. Ve işin en acı yanı da şu: O ses, senin sesin.
İhanetin sıcaklığını, korkunun terini, çaresizliğin donukluğunu hissettiren satırlar arasında, bir bakıyorsun nefesini tutmuşsun. Her karakterin geçmişi bir yara, her görevi bir bıçak darbesi gibi. Ve sen, okuyucu olarak sadece tanık değilsin; sen de o Daire’nin içinde bir yerdesin. İzliyorsun, yargılıyorsun, sorguluyorsun. Belki de suç ortağısın.
Gerçek mi bu? Yoksa sadece iyi yazılmış bir kabus mu?
Hayır. Bu, aslında hepimizin içinde sakladığı bir yüzleşme. Adına korku da diyebilirsin, merak da. Ama adı ne olursa olsun, bu hikâyenin içinde bir yer seni kendine benzetiyor. Belki bir söz, belki bir bakış, belki bir cümle… Ama yakalıyor.
8/10
2025 118. kitabı
Düzenbaz~ Işıl Limae
8.5/10
️Ö𝑙ü𝑚: 𝐻𝑎𝑡ı𝑟𝑙𝑎𝑚𝑎𝑦ı 𝑏𝑎ş𝑎𝑟𝑑ığ𝑖𝑛𝑑𝑎 𝑏𝑖𝑟 ö𝑙ü𝑦ü ℎ𝑎𝑡ı𝑟𝑙𝑎𝑚ış 𝑜𝑙𝑎𝑐𝑎𝑘𝑠ı𝑛.
Ö𝑙ü𝑚: 𝐻𝑒𝑟 𝑡ü𝑟𝑙ü 𝑏𝑒𝑟𝑎𝑏𝑒𝑟 𝑘𝑎𝑦𝑏𝑒𝑑𝑒𝑐𝑒ğ𝑖𝑧.
Ö𝑙ü𝑚: 𝑆𝑒𝑛, 𝑏𝑒𝑛𝑖 ℎ𝑎𝑡ı𝑟𝑙𝑎𝑚𝑎𝑑ığ𝑖𝑛 𝑖ç𝑖𝑛 𝑦𝑒𝑛𝑖𝑙𝑒𝑐𝑒𝑘𝑠𝑖𝑛. 𝐵𝑒𝑛 𝑑𝑒 𝑢𝑛𝑢𝑡𝑢𝑙𝑑𝑢ğ𝑢𝑚 𝑖ç𝑖𝑛.
Ö𝑙ü𝑚; 𝐴ℎ𝑠𝑒𝑛... 𝐵𝑒𝑛𝑖 ℎ𝑒𝑝 𝑏𝑜𝑧𝑔𝑢𝑛𝑎 𝑢ğ𝑟𝑎𝑡ı𝑦𝑜𝑟𝑠𝑢𝑛️
Geldik #oyunbaz serisinin ikinci kitabına. İlk kitabında ki yumurta sahnesinden sonra ikinci kitabında da böyle bir sahne çıkabilir korkusu yaşasam da yazarımız bu kitapta insaflı davranmıştı. İlk kitabına olduğu kadar bu kitabına da bayıldım.
İlk kitabımız da Ahsen altı erkekle beraber kendini bir evin içinde mahsur bulmuştu. Ölüm adı verilen bir kişinin ölümcül oyunları karşısında hayatta kalmaya çalışıyorlardı. #düzenbaz olayların kaldığı yerden devam etti.
Ahsen'in ölüm'ün ona verdiği görev üzerine 'yaşamak istiyorum' diyerek bencilliğine düşmesi aşırı sinir bozucu idi. Sen yaşayacaksın diye başkalarının hayatlarını, isteklerini nasıl göz ardı edebilirsin? Hayır, hem hayatım berbat diyorsun hem yaşamak istiyorum diyorsun sırf belki düzelir diye.
Bu ihtimale sığınarak kendine, başkalarına böyle bir yük yüklemesi aşırı yanlıştı bence.
Çağrı.. İlk kitapta hem en çok sinir olduğum hem de üzüldüğüm bir karakterdi. Bu kitapta da yavrumun günah keçisi seçilmesi devam etti. Kimse Çağrının yaşadıklarını, hislerini önemsemiyor herkes Gökhan Gökhan. Bir Ahsen, Çağrıyı önemsedi az da olsa. Umarım üçüncü kitapta biraz da olsa diğerlerinden de değer görür kuzum
Gökhan... Bu minik bebeğimin çektiği acılar yetmedi mi? Kitapta en üzüldüğüm karakterlerden biri de Gökhan'dır. Mutluluğu bulmasını çok istiyorum ama hic umudum da yok açıkçası.
Ölümün GökÇağ için verdiği görev benim bile kalbimi kırıp midemi bulandırdı. Belki birbirlerinden ölümüne nefret etmiyor olsalar daha az canları yanardı ama nefretleri acılarını daha çok
Yazar Hakkında
Işıl LimaeYazar · 0 kitap
Limaei mahlası ile on yılı aşkın süredir sosyal mecralarda hikayeler yazan yazan Işıl Limaei, 2002 yılında doğdu. On üç yaşında ilk öyküsü bir hikaye kitabında yer aldı. Erken yaşlarında kendi evrenlerini yaratıp romanlar yazmaya başladı. Zamanla Wattpad adlı sosyal medya uygulamasında büyük kitlelerce beğeniyle karşılandı. İlk kitabı olan korku - gerilim türündeki 7 Tutsak 1 Ölü serisinin ilk kitabı Oyunbaz, 2024 yılında okuyucularıyla buluştu. Kurgusal dünyaları 'gerçek huzur' olarak adlandıran yazar, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesinde lisans eğitimine devam etmektedir.
instagram: instagram.com/isillimae
x: twitter.com/ilimaei
youtube: youtube.com/channel/UC6c3Bi...
